dag 8 « Dag 9 (Donderdag) - Tot aan astronomische hoogten » dag 10

Route: St. Lary-Soulan -> Col d'Aspin -> Vallée de Gripp -> La Mongie -> Col du Tourmalet -> Pic du Midi -> St. Lary-Soulan

De weerman van het internetweer heeft toch gelijk gekregen. Als we wakker worden zien we een blauwe hemel, geen enkel wolkje dat ons blikveld vervuilt. Dat betekent dat we vandaag maar weer eens grote hoogten gaan opzoeken. Maar voor het zover is moet er helaas eerst weer werkzaamheden verricht worden. Er is weer eens ondersteuning nodig zodat de laptop op werkmode komt te staan. Er is dus ook geen tijd voor het reisverslag dat normaal in de ochtend wordt gefabriceerd en beschikbaar gesteld voor de schare fanclub. Na drie bakken koffie hebben we ons er echter doorheen geslagen en gaan we op weg.

We moeten eerst over Col d'Aspin die er in de zon toch een stuk mooier uitziet. We stoppen even boven op de pas, waar ik echter niets van zie, gezien de telefoon die nog steeds aan mijn oor hangt. Wel verneem ik later dat de geparkeerde koeien iets creatiefs aan het doen zijn met de spiegels van alle geparkeerde auto's. Het schijnt dat die perfect kunnen dienen als oorkrabber of voor sommige andere koeien om eens lekker de tanden in te zetten. Ook de terreurgroep, de bokkige bokken, weten van wanten, deze hebben zich echter gestort op de campers waar ze mooi onder kunnen kruipen. Voordat deze twee rivaliserende bendes door krijgen dat wij ook op de pas aanwezig zijn, rijden we snel door.

Beneden aangekomen slaan we af de Vallée de Gripp in. De weg volgt dit dal, totdat de weg omhoog slingert naar de Col du Tourmalet. Even voor het hoogtepunt van de pas komen we door het skidorp La Mongie. Hier gaat een kabelbaan omhoog naar Pic du Midi. Op de kaart staat een klein weggetje aangegeven die naar dezelfde piek moet lopen. En dus besluiten we even door te rijden om dat weggetje eens aan een onderzoek te onderwerpen. Al snel kronkelen we het restant van de pas omhoog en komen bij de bewuste afslag. Daar zien we echter dat de weg met een hek is afgesloten. Ook zien we vele mensen met de bergschoenen aan en wandelstokken paraat, die het pad op lopen. Aangezien we weten dat er nog minimaal een hoogteverschil van 700 meter te bedwingen is, vinden we dat erg optimistisch. Het is een wandeling op zich, een aangezien het al bijna drie uur is lijkt me dat een uitdaging teveel. Maar we hebben al enige zaken meegemaakt op dat gebied (zie vakantie 2007). Wij besluiten echter terug naar La Mongie te rijden en de kabelbaan omhoog eens uit te proberen.

Het is erg druk zodat we de auto 500 meter verderop moeten parkeren. Nadat dit echter gebeurt is lopen we richting het benedenstation. We zien nu wel dat er een leuke rij staat te wachten om zich als sardientjes in het blikje.. ehh.. bakje te laten stoppen. We krijgen te horen dat we waarschijnlijk bijna een uur moeten wachten. Dat moet dan maar. En dus sluiten wij aan achterin de rij. Voor ons staan enkele vervelende fransen die met verrekijkers naar de hemel turen. Ze letter echter niet op de rij en blokkeren zo het hele voortgangsproces. Na een half uurtje zijn we zo ver gevordert dat we in kunnen schatten dat we nog twee bakjes moeten wachten. En inderdaad staan we al snel voor het hekje, met uitzicht op het instapplateau. We puzzelen het zo uit dat we precies zolang treuzelen met instappen dat we als eerste met de volgende rit meekunnen. Al snel kunnen we instappen en zoeken een plaats aan de achterkant waar we uitzicht op het dal zouden moeten krijgen. En inderdaad levert dat leuke uitzichten op terwijl we naar boven zweven. Al snel zijn we boven en kunnen we uitstappen.. nadat we een hele rij mensen eerst hebben moeten laten uitstappen. We zoeken naar de uitgang maar komen er al snel achter dat deze er hier niet echt is. We moeten met een tweede baan nog verder omhoog. Deze kabelbaan overspant een heel dal een loopt naar de echte piek de we nu goed kunnen zien liggen. We komen dus inderdaad erg hoog, 2872 meter om precies te zijn. We stappen nu als laatste in en hebben daardoor ook een redelijk uitzicht. De trip duurt niet lang en al snel kunnen we uitstappen. We komen nu op een uitzichtsterras aan de shaduwzijde van het gebouw. Het eerste dat we doen is de warmere kleding aantrekken die we, uit ervaring geleerd, meegenomen hebben. Op de bergtop is een metereologisch en astronomie onderzoek- en meet instituut gevestigd. Dit neemt de gehele bergtop in beslag zodat we vanaf de verschillende terrassen rondom kunnen kijken. We staan nu aan de noordzijde waar we nog twee redelijke bergruggen zien liggen waarna het landschap erg vlak verder wegloopt. Het zicht reikt redelijk ver maar toch hangt er damp of iets dergelijks, waardoor we net Parijs niet zien liggen.

Als we aan de andere kant van het gebouw kijken, zien we pas echte bergruggen liggen, sommige nog met sneeuw aan de hellingen gekleeft. We kunnen ons nu wel voorstellen dat vanaf deze bergtop echt mooie foto's zijn te maken. Aan een kant van de bergtop hangt echter net irritant de kabel van de kabelbaan in de weg. Wij vragen ons af waarom ze dat ding niet aan de andere kant hebben kunnen hangen. Maarja, hij hangt er nu eenmaal en hij mag van ons nu ook nog even blijven hangen. We willen graag niet lopend naar beneden maar nog even gebruik maken van de kabelbaan. Er zijn ook twee terrassen aanwezig waarvan we er eentje uitzoeken om onze benen even rust te gunnen. Al snel is de temperatuur op het zonnige terras zo hoog opgelopen dat de warme kleding maar weer uit gaat. Onder het genot van een cappuchino braden we nog even verder totdat we weer verder op onderzoekstocht gaan. We kunnen binnen in het gebouw nog een kleine expositie bezichtigen over de werkzaamheden die hier op de bergpiek verricht worden en daarnaast wordt ook in bredere zin door middel van foto's en videos zaken getoont over weersverschijnselen en astronomie. We spreken echter nog steeds geen frans zodat de video's voor ons niet echt interessant zijn. En dus gaan we verder op onderzoek uit. We komen nu in een mini souvernierwinkeltje waar iedereen elkaar behoorlijk in de weg loopt, zodat mensen meer tijd doorbrengen met op elkaar te wachten dat echt de spulletjes te bekijken en natuurlijk te betasten. Wij hebben ons oog laten vallen op een aantal ronde kaarten met foto's van diverse planeten en natuurlijk ontbreekt ook de maan niet. Die vinden wij leuker dan de normale kaartjes. De rest van de boekjes zijn allemaal in het frans zodat die dus maar netjes in het winkeltje moeten blijven.

Bij onze verder exploratie stuiten we op een rij mensen die ergens voor staan te wachten. Al snel hebben we echter door dat dit de rij is voor het mensenkudde vervoer naar beneden. We besluiten nog maar even te blijven hangen op de bergpiek totdat het iets rustiger is. En dus staan we weer buiten en onderzoeken nog een terras aan de noordzijde die we nog niet helemaal hebben bekeken. Het is echter koud hier en daarnaast stinkt het er ook. En dus zoeken we onze al eerder geteste terrasstoelen en gunnen ons nog wat drinken. We zien dat er nog steeds grote groepen mensen arriveren, waar we ons een beetje over verbazen. De laatste rit omhoog zou namelijk om 16:30 hebben moeten plaatsvinden en we zijn 6 uur al gepasseerd. Dan zien we dat ze allemaal een speciale kaart bij zich hebben en later blijkt dat ze een speciale rondleiding krijgen. Ook arriveren er een stel mensen met van allerhande mega sterrenkijkers en fototoestellen welke ze opstellen richting de zon. Ze hebben echter niet zo heel veel haast en wij vermoeden dat ze niet de zon gaan bestuderen maar wachten totdat de sterren opduiken. Ze hebben in hun gedrang enkele opgeschrikte toeristen weggejaagd zodat we lekker rustig op het terras zitten en de drukte gadeslaan. We vermoeden dat de rij mensen voor de kabelbaan inmiddels iets geslonken is en begeven ons ook maar in die richting. Helaas staan er nog meer dan genoeg mensen zodat we toch nog twee bakjes voor moeten laten gaan.

Deze keer kunnen we echter redelijk snel instappen en zodoende zweven we weer naar beneden. We hebben nu de andere kant van het bakje te pakken zodat we een ander uitzicht krijgen dan op de heenreis. Nadat we ook de tweede etappe hebben overwonnen staan we weer met beide benen op de grond. We kunnen nog net even een souvenierwinkel leegroven voordat deze de deuren sluit. Er valt echter weinig te roven aangezien vele dingen zelfs gratis niet mee zouden gaan. En dus lopen we richting auto. Hiervoor moeten we nog een aardig stukje de berg op lopen. We vinden de auto weer terug zoals we hem de laatste keer hebben gezien vanuit de kabelbaan en maken ons op voor de terugreis. We rijden dezelfde route (alsof we keus hebben) weer terug en arriveren met enkele fotostops al snel weer in de ons al zeer bekende parkeergarage. Niet lang daarna wordt het reisverslag van gisteren in elkaar gezet en worden de foto's van vandaag beoordeeld. We hebben nog geen idee wat we morgen gaan doen en laten die beslissing dan ook maar over aan de volgende dag.

Foto 1: Tweede etappe: Pic du Midi

Foto 2: Uitzicht vanaf Pic du Midi deel 1

Foto 3: Uitzicht vanaf Pic du Midi deel 2

Foto 4: Op de terugtocht vanaf Pic du Midi