dag 7 « Dag 8 (Woensdag) - Ruwe bergen en blauwe meren » dag 9

Route: St. Lary-Soulan -> Ainsa -> Campo -> Benasque -> Cerler -> St. Lary-Soulan

We zijn vandaag al weer woensdag, de achtste dag van onze ontdekkingsreis. Deze achtste dag begint, zoals gebruikelijk rond een uur of negen. Weer geen blauwe hemel vandaag maar laaghangende wolken in het dal. Niet zo veel verschil met gisteren dus. Een moeilijk besluit wat we vandaag moeten gaan doen met deze weersomstandigheden. Om twee dagen achtereen grotten te bezoeken is ook wel een beetje te veel van het goede. En dus besluiten we vandaag ons originele plan gewoon door te zetten en richting Spanje te reizen. We zitten ten slotte vlakbij de grens welke via een handige tunnel te passeren is. Na wederom enige werkperikelen kunnen we op weg.

We slaan deze keer niet linksaf maar rechtsaf als we opduiken vanuit de diepten van de parkeergarage. We zijn nog niet het dorp uit of we worden al ingehaald door een rijtje patserige auto's die met brommende uitlaat voorbij stuiven. Wij kachelen echter rustig door en zien na een paar kilometer een muur van een kapel met de klokken er nog in en daarnaast de kapel zelf. Iemand heeft duidelijk een steekje laten vallen ergens. Op een bord staat aangegeven dat de kapel van oorsprong een tempeliers kapel is, en aangezien we dat wel interessant vinden stoppen we zeker even. De kapel zelf is gesloten maar ook de buitenkant is aardig om te zien. Boven de ingang van de deur zit een gesteenbeitelt symbool wat ons inderdaad direct aan de tempeliers doet denken. We rijden verder en komen langzaam aan hoger totdat we tussen de wolken aanbelanden. Als we echter nog iets hogere komen rijden we ineens boven onze wolk uit en zien we zowaar zon. Als we vlak voor de tunnel even stoppen zien we boven onze hoofd een besloten roofvogel feestje met zo'n 30 uitgenodigde gasten. Sommige onder ons denken gelijk aan een geslachte koe die op het menu staat.

We rijden al snel weer verder door de tunnel Spanje in. Gelukkig is het aan deze kant van de tunnel mooi weer. Een volledig heldere, blauwe hemel staart ons aan. We rijden nu langs een riviertje waar af en toe mensen verkoeling zoeken. We zijn dan ook van 19 naar 28 graden gegaan in misschien 4 kilometer rijden. Ook wij stoppen ergens om eens te kijken wat we precies allemaal op de foto kunnen zetten. We stoppen gelijk na een korte tunnel en zien dat er nog een nederlandse auto staat, wat hier toch niet zo heel vaak voorkomt. We kijken eerst bij het water en zien dat dit kristalhelder is en bij de diepere stukken een mooie blauwe kleur heeft. Daarna volgen we een paadje dat boven, langs het water naast de tunnel loopt. We komen al snel de nederlanders tegen die ook verkoeling zoeken. Ik wacht expres even totdat deze mensen in het spaans groeten, waarna ik hun als een spanjaard die volleerd nederlands spreekt teruggroet. We moeten ook door twee kleine tunneltjes, waarna we ook gelijk bij het einde van het pad uitkomen. Door de aanleg van de grote tunnel is de pas afgesneden geraakt. We hoeven echter ook niet verder, we hebben genoeg mooie foto's kunnen maken. We keren in onze voetstappen terug en passeren nu ook een paar andere mensen die ook willen ontdekken dat ze niet verder kunnen na 100 meter. Wij vervolgen gewoon onze route.

De weg daalt langzaam en we komen de eerste spaanse dorpen tegen. Ook hier is het toerisme al redelijk bekend, de dorpen lijken te bestaan uit hotels. Na een kilometer of 40 komen we echter in een gebied dat er meer verlaten uit ziet. We zien af en toe kleine dorpjes van stenen huizen in het landschap liggen. Ook komen we twee apart ogende kerktorens tegen, we beloven onszelf deze op de terugreis op de foto te zetten. De bergen om ons heen zakken in tot grote heuvels. Dan zien we in de verte een meer liggen tussen twee berghellingen. Het zal wel gezichtsbedrog zijn maar het meer lijkt echt omhoog te lopen. Erg vervelend voor de vissen die in het meer moeten zwemmen. Verder zien we veel boerenland wat waarschijnlijk allemaal groen is geweest maar dat er nu als dor gemaaid gras eruit ziet. Als we bij Ainsa zijn, slaan we af naar het oosten en rijden over een vrij nieuwe, goede weg verder. We passeren ook hier aparte landschappen, de bergen ogen heel anders dan aan de franse zijde. Af en toe wanen we ons in de prairy, zo oogt het landschap. Als we even van de weg af gaan en proberen een fotoplek te zoeken, komen we bij een klein dorp van niet meer dan 10 huizen en kerk. Ook zie ik een soort wit gebouwtje staan wat bij nadere inspectie urnen blijkt te bevatten. Dat is dus de lokale begraafplaats.

Na weer enige kilometers gereden te hebben, rijden we weer naar het noorden de hoge bergen weer in. We rijden nu een doodlopende vallei in die we zo'n 30 kilometer kunnen volgen. Om daar te komen moeten we door een nauwe bergspleet waar net genoeg plaats is voor de weg en het water dat ruizend 30 meter lager loopt. Als we omhoog kijken, zien we dat de bergwanden toch zeker zo'n 500 meter boven ons uit steken met daarachter nog eens verhogingen. Natuurlijk is het praktisch onmogelijk om van deze canyon goede foto's te maken. Het is op maar zeer weinig plaatsen mogelijk te stoppen en de ruimte is zo beperkt dat een foto alleen de rotsspleten zou laten zien. We proberen het echter toch. Aan de andere kant van deze kloof opent het dal zich voor ons. Hier oogt alles weer groener dan aan de andere kant.

We rijden nu vrij langzaam verder, de losliggende, gevallen stenen maken het onmogelijk om zonder bandenschade sneller dan 60 te rijden. We komen al snel bij een klein plaatsje waar we rechtsaf de berg op kunnen of rechtdoor naar het einde van het dal. Het einde van het dal trekt ons meer zodat we rechtdoor rijden. Aan onze rechterkant slingert een riviertje het dal uit. Op de plekken waar het dal zich even de ruimte heeft genomen levert dat mooie uitzichten op. De rivier vondt het blijkbaar nodig om ook op deze plekken rustig de slinger erin te houden. Ook zien we af en toe een camping langs de rivier. Zowiezo wordt er veelvuldig gebruik gemaakt van het mooie weer hier in het dal, vele auto's staan langs de weg en op de kleine, nogal stenerige parkeerplaatsjes. En dan ineens.. houdt de weg op. Deze eindigt niet in een parkeerplaats ofzo, maar eindigt gewoon. Het is hier een drukte van belang met auto's die allemaal gewoon het einde van de weg als parkeerplaats gebruiken. Dat doen wij dus ook maar.

Het dal loopt toch nog een best eind door en gaat rechtsom de bocht om. Er loopt wel een zandpad verder, maar die is afgesloten. Een gebouw markeert het begin van dit pad. Onze kaart meldt ons dat Frankrijk niet meer dan 3 kilometer verder moet liggen. Een pasweg is echter nooit aangelegd. Op onze zoektocht om een goed uitzichtpunt te vinden horen we ineens geritsel op een steen naast ons. Dit blijken twee salamandertjes te zijn die het aan de stok hebben met elkaar. Ze rollen zo van de steen af in de bosjes. Daarna rent eentje uit het bosje en botst zo tegen mijn schoen op waar het snel overheen kruipt. 10 centimeter verder blijft hij mij uitdagend aankijken. Zodra echter de fotocamera erbij komt is hij ineens erg snel weg. Na dit avontuur rijden we de weg in tegengestelde richting weer terug. Dat is het nadeel van een doodlopend dal. Onderweg stoppen we ook nog om een stuwdam te bekijken waar het water beneden als een sproeier wordt wegspoten.

Nu is het toch ook tijd om de weg omhoog eens te bekijken. Deze slingert er rustig op los en al snel krijgen we weer een goed overzicht van het dal. Dan buigt de weg de hooglanden in en komen we tussen de kale bergwanden. Onderweg spotten we nog enkele marmotten die uitdagend over een steen heen loeren. Aan het einde van de weg is een grote parkeerplaats en gaan vele skiliften de bergwand op. Er is ook een helicopter landingsplaats, die wij natuurlijk snel inpikken als landingsplaats voor onze auto. We genieten even van het groene uitzicht, het mooie weer, de krekelige krekels en de roerende koffie. We horen ook nog wat andere rare geluiden in het hoge gras voor ons. Ons onderzoek levert echter niet veel op aangezien door het hoge gras niets echt goed te onderscheiden is. Dan is het tijd om de terugreis te aanvaarden.

De zon staat al wat lager aan de hemel wat de typische mooie blauwe bergen oplevert. Elke berg krijgt net een streepje ander blauw dan zijn voorganger. We proberen dit op foto vast te leggen wat natuurlijk weer bijzonder moeilijk is. Op een gegeven moment komt er een trekker op ons af zodat van het smalle landweggetje, die we uitgekozen hebben als fotoplaats, worden verdreven. Even verder proberen we het opnieuw met deze keer de kerktoren als onderwerp. Hier staan we iets minder in de weg zodat we deze in alles rust kunnen fotograferen. Alleen nu werkt er weer iets anders tegen. De hele lucht is nog steeds mooi effen blauw op een klein wolkje na, die natuurlijk weer net voor de zon moet gaan hangen op deze lokatie en ook niet echt van plan is om te schieten in de zijn reis langs de hemel. En dus gaan we op naar de volgende kerk.

We zijn inmiddels weer aanbeland op de weg naar Frankrijk. Ondanks dat de zon dit dal al niet meer kan bereiken zien we nog steeds mensen langs het water. Al snel zien we de tunnel weer voor ons. Er wordt aangeraden om 70 in de tunnel te rijden, alleen hebben sommige mensen dit bord verkeerd gelezen en rijden 40. Het duurt dus een eeuwigheid voordat we de tunnel weer uit rijden. We verwachten natuurlijk weer netjes een blauwe hemel te zien maar de bergen hebben een grapje met ons uitgehaald. We rijden namelijk gelijk de dichte mist in. Waarschijnlijk had deze wolk geen paspoort bij zich zodat hij ons niet verder kon volgen. Hij is in plaats daarvan gewoon maar blijven wachten totdat we weer terug waren. Daarna hebben we geen blauwe lucht meer gezien. Het is al 9 uur als we de auto weer tussen de strepen in parkeren. We hebben vervolgens nog wel even de weersverwachting bekeken, wat ons geleerd heeft dat het morgen redelijk weer moet worden. Dan zoeken we dus maar weer een paar mooie bergwegen op.

Foto 1: Koudbloedige deugnieten

Foto 2: Tempeliers kapel

Foto 3: Riviertje in spanje op weg naar Ainsa

Foto 4: Aparte bergen vlak na Ainsa

Foto 5: Idilisch dal na Benasque

Foto 6: Blauwtinten op de terugreis na Campo