dag 6 « Dag 7 (Dinsdag) - Onderaardse schoonheid » dag 8

Route: St. Lary-Soulan -> Col d'Aspin -> Les Grottes de Medous-> Arreau -> St. Lary-Soulan

Vandaag geen zon wat ons tegenmoet schijnt als we wakker worden, maar een dik wolkendek dat net boven de huizen eindigt. Het lijkt erop dat we onze plannen voor vandaag maar om moeten gooien. Maar eerst houden we ons bezig met wakker worden en het werken aan het reisverslag. Het is lastig uit het grote aanbod van foto's elke keer een selectie te maken en zo ook deze keer. Na wat virtueel knip en plakwerk zijn we tevreden en kan de rest van de dag beginnen. We besluiten vandaag de eerste grot op ons lijstje maar eens te bezoeken. Om hier te komen moeten we een nog niet verkende pas over, Col d'Aspin. We zijn benieuwd of deze ook in de mist ligt. Na nog een bakje koffie gaan we op weg.

We rijden eerst een stukje noordelijk waar we op een gegeven moment onder een huis doorrijden die over de weg heen is gebouwd. Dat er al enige hoge vrachtwagens hier toch problemen mee hebben gehad bewijst het feit dat er al een extra stuk uit de dakje is gezaagt dat over de weg heen hangt. Onze auto is echter niet zo hoog zodat wij er makkelijk onderdoor kunnen. Bij Arreau slaan we linksaf richting Col d'Aspin. Ook hier komen we weer een aantal sportieve wielrenners tegen die zich echt niet laten tegenhouden door de wat dreigende weersomstandigheden. Als we hoger komen worden we langzaam door mist omgeven, wat af en toe redelijk spookachtige taferelen oplevert. Op de weg staan, waarschijnlijk voor een of andere wielrennertour van allerhande teksten gekalkt. Het lijken wel namen zodat we het jammer vinden dat we geen bus verf bij ons hebben, dan konden we onze naam er ook bij schrijven. Hoe hoger we komen hoe meer er op de weg geschreven is, tot aan het punt dat het een onoverzichtelijke witte lijnen schilderij is geworden. We rijden verder over deze kunst tot aan boven op de pas. We rijden nu in dichte mist zodat er geen uitzicht te bewonderen valt. Wel zien we een stapel steenbokken netjes geparkeerd in de vakken op de parkeerplaats. En ook de supergevaarlijke gele, mus d'col ontbreekt niet. Wij vervolgen onze weg verder de berg weer af.

We komen nu aan in Campan waar we langs de weg mensen zien die we erg stil staan. Eerst zien we een pottenbakker dan een wielrenner, een wandelaar en daarna een hele stoet andere mensen. Het zijn allemaal levensgrote poppen die langs de weg staan. Als we het dorp in rijden zien we links en rechts tientallen van deze poppen, allemaal anders aangekleed, bijna allemaal zijn ze met een bepaalde activiteit bezig al zijn er ook bij die maar wat rondhangen, letterlijk. Als we het dorp uitrijden zien de mooiste van allemaal, eentje die in een tuinstoel zit met een biertje in zijn hand naar een tv te kijken. Dat is natuurlijk zoals het hoort al zou ik niet met dit weer lekker buiten gaan zitten met de TV. Even verderop zien we een bordje parkeren voor Les Grottes de Medous. We rijden een soort erf op waar we inderdaad stapels auto's tussen de bomen zien staan. Het is erg druk met de auto's. Wij worden door twee jongens begeleid naar een parkeerplekje waar we achteruit moeten parkeren voor een nederlander. De auto's zijn netjes gestapeld in drie rijen dik. Wij zijn dus blij dat we niet middenin staan. De andere nederlanders staan wel in het midden en kijken een beetje angstig als ze zien dat wij hun met onze auto insluiten. Maar aangezien we toch allemaal in dezelfde grot moeten zullen we ook wel tegelijk allemaal weer uit de grot belanden.

We kopen onze kaartjes en wachten buiten netjes onder een met tentdoek overdekt paadje. We moeten nog ongeveer 15 minuten wachten totdat we met zijn allen naar binnen mogen. We worden begeleid door natuurlijk een franstalige gids die een heel verhaal verteld waar we niets van begrijpen. Na dit introductie verhaaltje lopen we dan toch echt de grot in. We zijn al snel tussen de stalagtieten en stalagmieten, die overal om eens hangen. We zien een grote variateit om een heen aan schoonheid. Af en toe zien we plasjes met water liggen die netjes omringt worden door een verhoginkje. Af en toe stoppen we bij de wat markantere plaatsen en krijgen we weer een verhaal te horen, die aan de reactie van de mensen om ons heen te oordelen erg grappig moet zijn. Wij kijken echter gewoon wel zelf om ons heen. Als snel komen we een splitsing tegen en gaan we via een gammel trappetje omhoog. Daar vervolgen we onze tour door deze onderaardse wereld. Al snel komen we ook zelf tot de conclusie dat dit toch best wel een mooie grot genoemd moet worden. Daar hebben die fransen dus toch niet overdreven. Als we een kilometer hebben gelopen komen we aan bij het einde van het beloopbare deel van de grot. De grot zelf loopt hier nog een stuk door wat onze nieuwsgierigheid natuurlijk ontzettend prikkelt. We kunnen nu in een bootje stappen die ons terug moet brengen naar het beginpunt van de grot. Het eerste bootje raakt echter al snel vol zodat wij achterblijven met nog een aantal mensen. We zijn al bijna van plan maar te gaan zwemmen als er nog een bootje aankomt, waar wij in kunnen stappen. De bootjes worden door een man aan een aan de muur bevestigde railing voortgeduwd. Met serene rust glijden we door het blauwgroene water. Het heeft een betoverende sfeer allemaal. Aan het eind gekomen kunnen we uitstappen en mogen we de rest van de route terug zelf afleggen. Als we buiten aankomen worden we begroet door druppels die vanuit de lucht hun best doen ons nat te spetteren. Het zijn echter nog geen stortregens, zodat we rustig nog enkele kaartjes kunnen uitzoeken bij het souvenierkraampje. We zoeken ook nog naar een boekje in het engels over de grot, die echter niet verkrijgbaar blijkt te zijn. We zoeken de auto dus maar weer op en maken plaats zodat ook de andere nederlanders weer op pad kunnen.

We rijden weer terug over de Col d'Aspin naar Arreau waar een roofvogel park met spektakel show moet zijn. Het spektakel zou om 3 uur en om 5 uur moeten plaatsvinden. En die van 5 uur kunnen wij nog wel redden. De pas is nog steeds in dezelfe stijl als op onze heenreis zodat we niet opnieuw hoeven te stoppen voor foto's. Al snel komen we in Arreau aan waar we op zoek gaan naar de vogeltjes. Deze vinden we via het informatiekantoor. We moeten een klein stukje de berg op waar we na betaling van een kleine donatie het park in mogen. We laten de vogels die allemaal hun eigen huisje hebben links liggen en begeven ons eerst naar de plek waar het spektakel zou moeten plaatsvinden. We vinden een grasveldje waar al een boel mensen op bankjes zitten en vermoeden dat we daar dus moeten zijn. Na een paar minuten krijgen we weer een verhaal in het frans en komt een tweede man met een uil aansjouwen. Er is een touwtje gespannen over de vloer waar de uil met een ongeveer 2 meter lang ander touwtje aanvast gemaakt wordt. We begrijpen uit de demonstratie dat de vogels zo gedresseerd worden. Daarna is het de beurt aan een wat kleinere roofvogel die wel de vrijheid krijgt om zijn show uit te voeren. Dat doet hij aardig goed een brengt de trainer tot wanhoop als de kleine deugniet precies 1 meter verderop op een rots gaat zitten in plaats van op de hand van de trainer te landen. Dat zou ik als vogel dus ook doen.

Na deze voorstelling staat iedereen op en loopt weg. Wij zijn al teleurgesteld dat dit de hele show is als we zien dat de mensen allemaal naar een andere locatie bij een rotspunt gaan zitten. Hmm, toch een vervolg dus. We spoeden ons ook naar de andere locatie en inderdaad krijgen we weer een verhaal in het frans waarna al snel een dikke zwarte raaf op de hand van de trainer komt te zitten. We maken er natuurlijk vele foto's van. Al snel daarna komt er een grote aasgier bij, die van de trainer elke keer de lucht in moet. De trainer gooit stukje vlees in de lucht die de vogels handig opvangen. En wat er daarna gebeurd is niet helemaal meer terug te halen, maar ineens vliegen er wel 10 vogels boven onze hoofden die allemaal proberen de aandacht van de trainer te vangen. Het is een drukte van belang en regelmatig komen de vogels in botsing als ze op een stuk vlees afduiken. Nadat de luchtaanval een minuut of 15 in volle gang is wordt het langzaam rustiger in de lucht. De grote aasgier treed weer op de voorgrond. Er wordt nu een namaak ei klaar gelegd en de vogel krijgt twee stenen waarmee hij zijn kunsten mag vertonen. De vogel gooit handig de stenen op het ei totdat het openbreekt en peuzelt lekker de inhoud op. Hierna verplaatst de show zich weer naar de een andere locatie waar een grote uil nog getoont wordt. Nadat ook deze uil zijn hapje met huid en haar heeft verslonden is de show afgelopen. De andere vogels krijgen ook hun eten zodat wij de nog schranzende vogels goed kunnen bekijken. We maken nog wat foto's van de vogels voor hun huisjes waarna wij het wel weer genoeg vinden.

We rijden nu weer richting appartement en nadat we nog enige boodschappen hebben gehaalt, arriveren we in ons basiskamp. Nu komt het zware werk om van 500 foto's er 200 te maken, wat niet helemaal lukt. Morgen een hernieuwde poging om naar Spanje te gaan, wederom natuurlijk als het mooi weer mag worden.

Foto 1: Mist op de Col d'Aspin

Foto 2: Het gele gevaar bovenop de pas

Foto 3: Een 'Fotocopy' van Le Grottes de Medous

Foto 4: Een aasgier en zijn hapje

Foto 5: Poserende schoonheid