dag 5 « Dag 6 (Maandag) - Verre uitzichten en hoge passen » dag 7

Route: St. Lary-Soulan -> Col d'Azet -> Col de Peyresourde -> Bagneres-de-Luchon -> Superbagneres-> St. Lary-Soulan

Het is iets vroeger dan gisteren als we wakker worden. Geen wekker deze keer die ons vroegtijdig wil beroven van onze nachtrust. Als we naar buiten kijken zien we een perfect blauwgekleurde hemel. Geen enkel wolkje durft het aan om vandaag de strijd aan te gaan. Als eerste moet er natuurlijk koffie gemaakt worden, en deze moet natuurlijk ook in alle rust opgedronken worden. Daarna is het aan de slag met het reisverslag. Er moeten nog een paar dagen bijgemaakt worden. Ook de eerste werkzaken duiken op, alsof ze netjes gewacht hebben totdat we goed en wel zijn bijgekomen. We laten ons er echter niet teveel door afleiden, en zoeken op de kaart alvast een route uit. Vandaag willen we over Col d'Azet en Col de Peyresourde naar Bagneres-de-Luchon.

Gewapend met onze detailkaarten gaan we op weg. We passeren als eerste het dorpje Sailhan, waar volgens de kaart een oude watermolen te vinden moet zijn. En inderdaad zijn we nog maar net het dorpje uit of we vinden de molen. Het is een stenen huisje waar het water onder een boog door naar buiten loopt. Aan de andere kant wordt het water via een stenen goot naar binnen geloodst. Het huisje zelf is gesloten, maar we lezen dat er op bepaalde tijden zelfs demonstraties zijn. We wachten hier echter niet op en vervolgen, nadat we het geheel op de foto hebben gezet onze weg. De weg brengt ons langs de berghelling steeds hoger. We hebben al een mooi overzicht over het dal en zien ons dorp als een kleine minigemeenschap ver beneden ons liggen. Onderweg passeren we bordjes die om de kilometer aangeven hoever het nog naar het hoogste punt van de pas is. De bordjes zijn bedoeld voor de sportieven onder ons die met de fiets de pas willen trotseren. Wij passeren echter deze sportievelingen met een ruime boog en komen zo al snel op de Col d'Azet aan. Het is een drukte van belang hier boven op de pas. Er is een kleine grindweg die nog verder de berg op loopt. Wij nemen echter genoegen met het uitzicht vanaf deze plaats en rijden al snel aan de andere kant de berg weer af.

Beneden in het dal zien we een meertje (Lac de Génos-Loudenvielle) schitteren. Als we beneden zijn stoppen we even bij het meer dat tevens dienst doet als recreatiemeer. Het is echter niet erg druk. Op een aantal zonnebadende mensen en een verdwaalde waterfiets na is het rustig. Het water is redelijk helder en nodigt echt uit voor een verkoelende aktie. Wij doen dit echter niet omdat we nog een tweede pas over willen. Als we terug naar de auto lopen zien we een nogal misvormde libelle rondvliegen en landen tussen het gras. We maken van deze gelegenheid gebruik om er een foto van te maken. Bij nadere inspectie op de foto zien we dat het niet een misvormde libelle is maar twee libellen die ehh.. Nou ja, oordeelt u zelf. Na deze korte stop vervolgen we onze route.

Aan de andere kant van het dal rijden we weer omhoog langs de berghelling. We rijden nu richting Col de Peyresourde, we vinden echter een afslag die naar een iets verderop gelegen skiresort loopt. Daar willen we eerst gaan kijken voordat we verder de pas over rijden. Al snel zien we het einde van de weg en de gebouwen al staan. Het uitzicht is niet veel anders dat we al eerder zijn tegengekomen en dus hebben we het al snel gezien. Wel staat er een vliegtuigje in het weiland. Als we dichterbij komen zien we zelfs een taxibaan al zien we geen landingsbaan. We vermoeden echter dat die er ook wel zal zijn. Het vliegtuigje ziet er niet echt overtuigend uit maar we besluiten het toch te onthouden. Al snel zijn we op de col zelf wat ook weer fraaie uitzichten oplevert. Beneden zien we al snel ons doel liggen. Bagneres-de-Luchon blijkt een gezellig plaatsje te zijn met een redelijk aantal winkeltjes en terrassen. Wij rijden echter door het plaatsje heen op weg naar Superbagneres. Wij willen wel eens weten wat hier zo super aan moet zijn. Superbagneres ligt op 1786 meter hoogte en is zowel met een kabelbaan bereikbaar en met de auto te berijden. Wij kiezen de route met de auto natuurlijk. Het is een stijle klim waar zelfs de auto af en toe een versnelling terug moet. Wij hebben het echt te doen met al die wielrenners die hevig zwetend zich omhoog werken, bij elke haarspeldbocht aangemoedigd door de ondersteunende vrouwen. We zien nu ook voor het eerst bergen waar nog redelijke hoeveelheden sneeuw op schittert. Boven aangekomen zien we dat het vrij druk is. We parkeren de auto op de grote parkeerplaats en zoeken een vrij uitzichtspunt op.

Vanaf dit punt zien we vrij in het dal waar we tientallen zwevende objecten zien, van zweefvliegtuigen, paragliders tot aan roofvolgels. We verbazen ons erover dat er zonder verkeersleiding geen botsingen voorkomen. Het lijkt allemaal toch best goed te gaan zodat we onze angsten om een botsing mee te maken langzaam laten zakken. We hebben vanaf dit punt een uitzicht die zeker een kilometer of 50 ver reikt. We zien via het langgerekte dal zelfs het plattere deel van Frankrijk liggen. Aan de andere kant van de berg zien we de grote reuzen liggen met sneeuw op de hellingen. En daartussen in zien we bergen die net op groene dekens lijken. We hebben echt de neiging die bobbels in de bergen eens glad te strijken. Na al dit moois gaan we op zoek naar het terras dat we eerder hebben gezien. Daar genieten we van enige verkoelingen. We worden nog bestookt met vragen van een belgische dame die haar camera nog niet zo heel goed kent. Ook wij kunnen haar echter niet snel verder helpen. Nadat we genoeg zijn afgekoeld stappen we weer in de auto en gaan op de terugreis.

We zijn nog geen 500 meter de berg af of we moeten stoppen omdat een grote schaduw over ons heen trekt. Ik vermoed dat er natuurlijk mensen zijn die asen op een paar goede foto's zodat we even langs de weg stoppen. En inderdaad vliegen er een stelletje aasgieren rond. Aasgierig als ze zijn zoeken ze zelfs tussen de koeien naar overgebleven resten. Na enige tijd is het nieuwe van deze aasgieren af en kunnen we verder de berg afdalen. We bezoeken ook nog snel even het einde van het dal waar vele mensen zich verkoelen in de bergbeek die hier van de berg af rolt. Wij aanvaarden echter de terugreis. In Bagneres-de-Luchon stoppen we voor de dagelijkse boodschappen die ook gehaald moeten worden. Daarna is het verder de pas weer over. We kiezen deze keer een iets andere route nadat we de pas zijn overgestoken zodat we ook een wat ander landschap tegenkomen. Rond 7 uur arriveren we bij ons appartement waar we zien dat onze parkeerplek door een andere auto bezet is. Niet snappende dat die fransen niet snappen dat dit onze plek is zetten we de auto maar twee plekken verderop.
We eindigen deze dag met eerste het oppeuzelen van de macaroni die nog over was van de vorige dag en daarna het bekijken van vogelvormige stipjes op de foto's. En natuurlijk de libellen die er hun eigen feestje van maken. Morgen is het plan om maar eens in Spanje te kijken, als het mooi weer wordt natuurlijk.

Foto 1: De watermolen van Sailhan

Foto 2: Feestende libellen

Foto 3: Het meer van Génos-Loudenvielle

Foto 4: Uitzicht naar het westen vanaf Superbagneres

Foto 5: Aasgier op jacht