dag 4 « Dag 5 (Zondag) - De eerste expeditie » dag 6

Route: St. Lary-Soulan -> Vielle Aure -> Soulan -> Col de Portet -> le Pla d'Adet -> St. Lary-Soulan

Het eerste dat we merken als deze dag aanbreekt is dat onze rug het bed heeft afgekeurd. Die fransen moeten echt ruggen van beton hebben willen ze goed kunnen slapen op zulke bedden. Een herinnering aan eerdere avonturen in deze regionen (zie vakantie 2006) komt ons weer helder voor de geest. We hopen maar dat het bed gaat wennen in de komende nachten. Het weer lijkt ons duidelijk beter gezind, de zon straalt met alle kracht die het kan vinden. De aanwezige wolkjes blijven respectvol een beetje op afstand.
Het eerste waar we deze dag mee beginnen is natuurlijk koffie, gelijk daarop gevolgt met het bijwerken en uploaden van het reisverslag. Op veler verzoek deze keer geen zwarte achtergrond maar een prettig leesbaar kleurtje. We merken al snel dat internet hier een onbekend begrip is zodat alles via de GPRS moet gebeuren welke ook al niet erg wil vlotten. Dat wordt dus weinig mails lezen deze vakantie. Als we de eerste dagen gevangen hebben in ons reisverslag is het al middag en besluiten we de omgeving eens te gaan verkennen.

We dalen weer af in de katakomben van het gebouw om de auto te zoeken. We rijden eerst een stukje het dorp in, waar we na een paar honderd meter een informatie kantoor tegenkomen. En die is zowaar nog open op deze zondag ook. Het dorp is zowiezo wel vrij levendig, we zien een kinderspeelplaats met springkussens waar er eentje de vorm van een vis heeft. De bek van de vis gaat zelfs nog open en dicht, wat door veel kinderen met veel plezier benut wordt. Het informatie kantoor echter heeft bijna alleen frans materiaal. Als we vragen krijgen we wel een toeristen kaart en een foldertje in het engels. Voor de rest moeten we dus maar moeizaam het frans vertalen. We rijden nu om het dorpje heen richting een tankstation dat we aan het begin van het dorp hebben gezien. Nadat ook de auto goed verzorgt is zoeken we de eerste bergweg omhoog op. Deze gaat van St. Lary-Soulan omhoog naar de skigebieden.

Al snel hebben we een mooi uitzicht over het dal. Als we al halverwege de berg zijn komen we in een bergdorpje met de naam Soulan. Hier hangen grote posters aan de gevels met foto's van waarschijnlijk de oorspronkelijk bewoners. We leren uit een foldertje dat het een expositie betreft. We rijden verder door, het hoge dal in. Hier kunnen we afslaan verder de bergen in of doorrijden tot aan het bovendorp. We besluiten eerst af te slaan en het achterste van het bovendal te ontdekken. Als snel bereiken we het einde van het dal waar natuurlijk weer een grote vooraad skiliften op de bergwand zijn geplakt. We zien op de kaart dat we toch nog verder moeten kunnen naar een nog hoger gelegen station. Als we goed kijken zien we dat er langs de berghelling inderdaad nog een weggetje omhoog gaat. De weg is eerst redelijk goed maar gaat al snel over in een grindweg, wat de snelheid beperkt tot stapvoets. Ook komen we toch redelijk wat auto's tegen die naar beneden willen. We zetten echter door en komen af en toe ook weer betere stukjes weg tegen, alsof ze gedobbeld hebben welke stukjes weg ze van asfalt wilden voorzien. We komen nu steeds hoger wat ook te merken is aan de temperatuur. We rijden op een gegeven moment zelfs een wolk in die even ligt te rusten tegen de bergwand. Als we bijna boven zijn worden we tegengehouden door een stel bergkoeien die niet echt van plan zijn om aan de kant te gaan. Met enige overredingskracht gaan ze toch aan de kant zodat wij het laatste stuk kunnen rijden. Als we boven aan zijn gekomen zien we dat veel meer mensen deze weg hebben bereden, er staan namelijk redelijk wat auto's. We zien dat we op een soort bergrug tussen twee bergpieken in zijn aanbeland. De zon schijnt hier weer volop, terwijl aan de andere kant de wolken in het dal hangen. We zien aan de ander kant van de bergrug ook een mooi dal en besluiten een stukje om de berg te lopen om onze nieuwsgierigheid te bevredigen.

We lopen over een vrij breed en vrij horizontaal pad om de berg heen. Als we om de hoek van de berg lopen kijken we uit op een grasberg die zachter lijkt dan het matras van ons bed. Achterin staan een aantal paarden te grazen. We lopen nog tot aan deze paarden, maken onze foto's en keren daarna via dezelfde weg terug. We hebben ten slotte onze bergschoenen nog niet aangetrokken. Als we weer terug zijn op de parkeerplaats zien we dan in het andere dal de wolken nog verder gezakt zijn zodat we net de bergtopjes in de verte erboven uit zien steken. Dit fantastische uitzicht moet natuurlijk op de foto. Daarna maken we ons op om de weg naar beneden aan te vangen. Ook nu moeten we weer uitstappen omdat een koe prominent de weg blokkeerd en ons aankijkt met de uitdrukking die ons aan het twijfelen brengt of we ooit deze koe van de weg af krijgen. Toch lukt die met enige moeite zodat we verder af kunnen dalen. Ook nu moeten we weer door een laagje mist heen zodat het geheel spookachtig overkomt. Al snel echter komen we onder de wolk uit en zien we zowaar gelijk de zon weer. Al snel zijn we weer beneden aan het begin van de weg.

We besluiten ook nog het andere stukje weg af te rijden naar het bovenstation. Dit bovenstation kunnen wij zien liggen vanaf ons appartement. Zelfs avonds zien we het bovenstation van de kabelbaan in volle kerstverlichting knipperen. Ook vanaf dit station kunnen we nog een aantal mooie foto's maken van het dal. Nadat alle nieuwsgierigheid weer getempt is rijden we terug naar ons appartement. Al snel staat onze auto weer in de garage en zoeken we eerste de receptie op. We moeten onze ingevulde inventaris lijst maar een bespreken. Er missen namelijk toch wel een aantal zaken en daarnaast zijn er enige voorwerpen op de lijst waarvan wij echt niet weten wat het is. Een ladel kennen wij echt niet, maar gelukkig de, ook uit engeland afkomstige, receptionist weet ons ook geen antwoord te verschaffen. Nadat we dit geregeld hebben lopen we nog even door het dorpje. Veel winkeltjes zijn nog net open en ook de vis is nog steeds aan het luchthappen. We vinden een bakkerij-achtig ding waar we croissants voor de volgende dag regelen. Ook trekt een enorme muffin onze aandacht. Tenminste het is in de vorm van een muffin, maar het zal ongetwijfeld iets anders zijn. Toch moet een van deze exemplaren mee voor verder onderzoek.

Tevreden over onze aankopen gaan we weer op weg naar het appartement, waar een tienerjongen graag de code voor de deur in wil toetsen voor ons. Wij bedenken in het frans waar de jongen in het engels ons bedankt. Beetje vreemd, maar ik besluit hem maar geen engelse les te geven. Na het hele avontuur van vandaag maken we de bank weer ons eigendom en overdenken alvast welke foto's nu weer in het reisverslag moeten belanden. Dat besluit moet echter tot morgen wachten, want voor vandaag houden we het voor gezien.

Foto 1: Mistvlarden op weg naar Col de Portet

Foto 2: Wandelpad op de Col de Portet

Foto 3: Bergpieken gezien vanaf Col de Portet

Foto 4: Uitzicht op het dal vanaf Col de Portet