dag 13 « Dag 14 (Dinsdag) - Koeien op de hoge weiden » dag 15

Route: St. Lary-Soulan -> Col d'Azet -> Cuy Nère -> Col de Peyresourde -> Les Agudes -> Port de Bales -> Luchon -> St. Lary-Soulan

Het is bijna tien uur. Pas nu zijn we in staat de ogen te openen en de nieuwe dag te aanvaarden. We zien buiten een beeld waar we al op hoopten, namelijk blauwe lucht welke af en toe onderbroken is door witte plukjes wolken. We kunnen ons vandaag dus rustig maar weer eens op de natuur storten. Als we aan het genieten zijn van de koffie horen we sirenes. We zien daarna een reddingsbus voorbij stuifen. Misschien iemand in nood dus. 5 minuten later zien we de reddingsbus weer terugrijden met de blauwe zwaailichten nog steeds aan. En weer 5 minuten later zien we hem weer heen rijden en halverwege de straat een zijstraat inrijden. Nu duurt het even maar na een tijdje zien we ineens de reddingsbus toch weer uit een andere straat komen en weer voorbij rijden. Nog iets later zien we dezelfde reddingsbus weer die nu weer een ander straatje probeert, en op een gegeven moment zijn er zelfs twee bussen. We hopen maar dat dit een oefening is want anders vrees ik het ergste voor de persoon in nood. Die ziet de reddingsbusjes elke keer vlak voor zijn neus voorbij rijden.

We besluiten vandaag weer eens richting het oosten te rijden. Maar niet voordat we wederom op postzegeljacht zijn geweest. Wederom is echter het postkantoortje dicht. En dus rijden we met de kaartjes, maar zonder de postzegels verder. Eerst is het Col d'Azet welke we over moeten. We zien als we boven zijn aan de andere kant van het dal de andere pas heel duidelijk liggen. Dat hebben we ons de vorige keer ons niet gerealiseerd. En ook zien we nu een mini startbaantje die half van de berg af is neergelegd. Beneden ons zien we het meer in de zon schitteren. Deze keer rijden we eerst zuidelijk naar het einde van het dal. Dit eindigt echter bij een electriciteitscentrale zodat het uitzicht niet bijzonder is. Na een paar foto's zijn we ook snel weer weg hier. We rijden nu de Col de Peyresourde over en passeren onderweg weer vele wielrenners. We passeren de pas en rijden door totdat we een afslag richting Les Agudes tegenkomen. Dit is een skistation welke halverwege de berg is gebouwd en uitkijkt richting het noordoosten. We komen door twee kleine dorpjes waar niet veel leven valt te ontdekken. Boven is het erg stil en een ideale plek om even koffie te drinken. Aan de overkant van het dal waar we op neerkijken, zien we groene, grasbergen met heel af en toe een huisje ergens midden in het groen.

We zijn net een spin aan het fotograferen als we gestoord worden door een helikopter dat met een lading olievaten even verderop wil landen. Na een tijdje stijgt de helikopter weer op zonder het net waar de vaten inzaten maar met alleen een kabel onder de helikopter en verdwijnt de berg weer op. Even later komt hij weer terug en blijft even vlak boven de grond hangen en stijgt dan weer op. Nu hangt er een extra kabeltje aan de lange kabel. Zeker vergeten mee te nemen zodat de helikopter terug moest. Ook wij gaan maar weer eens op pad en begeven ons richting dal. Even verderop is een afslag richting Bourg-d'Oueil die we besluiten te nemen. Dit is een smal maar mooi dal met een klein weggetje dat zich hier doorheen wringt. Als we bij Bourg-d'Oueil aankomen zien we een weg naar Port de Bales. Deze weg stond wel op de kaart, maar niet als een verharde weg terwijl er toch echt heel netje een zwarte streep door het landschap loopt. En dus gaan wij nog een stukje verder de berg op. De weg is hier erg smal zodat het passeren van auto's in de daarvoor gemaakte inhammen in de berg, moet gebeuren. De weg is echter bijzonder goed zodat we vermoeden dat deze er nog niet zo heel lang in deze toestand ligt.

Boven aangekomen zien we dat meer mensen deze weg hebben gevolgd. Er staan toch wel een tiental auto's. We kunnen vanaf hier drie wegen kiezen. De verharde weg kronkelt zich aan de andere kant de berg weer af en komt volgens de kaart in het noorden op de D925 uit. Dan gaat er een weg naar links die ergens verderop zou moeten eindigen. Dat geldt ook voor de weg naar rechts. Wij rijden eerst de weg naar links maar eens in. Na een paar honderd meter krijgen we een afslag die de berg op gaat. Deze ziet er echter niet helemaal als volwaardige weg uit zodat we die weg maar niet inslaan en doorrijden totdat we bij een herdershutje komen, die echter nu verlaten is. We zien boven ons, op de helling koeien staat. Natuurlijk moeten wij ook even bovenop het heuveltje klimmen om te kijken wat hier achter ligt. We kunnen van bovenop deze heuvel wel iets verder zien maar een heuveltje iets verderop ontneemt ons nog steeds het uitzicht op het dal. En dus, met gevaar om achter deze heuvel nog weer een heuvel aan te treffen, lopen we dwars tussen de koeien door, ook nog deze heuvel op. En gelukkig is dit de laatste heuvel in het rijtje en kijken we in het dal. Dit is een met bomen gevuld dal, waarvan het lijkt alsog niemand het nog heeft ontdekt. Als er al een weg loopt is deze goed onder de bomen verborgen. Er zijn geen huisjes, weiden of andere zaken die bewoning vermoeden.

De koeien, ten minste de meeste, trekken zich niets van ons aan het grazen rustig verder. Tocj is er een koe bij die al vanaf onze aankomst ons probeert te hypnotiseren. Hij staat als een standbeeld voor zich uit de staren. We zetten hem met zijn grote kop maar op de foto. Ons plan was om hier boven op de heuvel iets te drinken maar de aanwezigheid van allerhande vliegende en kruipende diertjes doen ons anders besluiten. We hebben voor vandaag genoeg gezien en besluiten af te dalen en in Luchon een terras op te zoeken.

We komen iets na 5 uur aan in Luchon waar we eerst enige problemen hebben om te parkeren tot we een grote, gratis parkeerplaats vinden vlak bij de winkelstraat. Hier gaat ook de kabelbaan omhoog naar Superbagneres. We zijn echter al boven geweest en wij hebben nu belangrijkere zaken af te handelen. We hebben namelijk een postkantoor gezien welke ook echt open is. En die bestormen wij dus snel. De deur wordt netjes opengehouden door een wat vies uitziende man. Ik bedank de man vriendelijk wat door een wat norse blik beantwoord wordt. Binnen kopen we onze postzegels en daarnaast nog een lawaairige verjaardagskaart die allemaal in de bus gaan met de naam Autres destinations. Dat zou goed moeten komen dus. We lopen weer naar buiten en nu zie ik dat de man bij de deur zijn pet open houdt. Hij wil dus geld zien voor het openen van de deur. Hmm, vandaar de norse blik.

We gaan op zoek naar een terras welke niet aan deze drukke weg ligt. Die blijkt echter niet te vinden zodat we maar genoegen nemen met een broodje bij de bakker, welke we bij de auto opeten. Na dit broodje rijden we richting huis. In St.Lary-Soulan rijden we eerst nog even langs het pompstation welke nu wel weer open is en daarna langs de supermarkt, welke net dicht is. Daarna rijden we de diepten onder het appartementgebouw weer in. De deur van de garage is trouwens nog steeds niet operationeel, zodat onze afstandsbediening nog steeds werkeloos in de auto ligt te wachten. We werken nog even alle foto's door en daarna sluiten we ook deze dag af. Morgen staat op de planning om een wandelingetje langs een aantal meren te maken welke in een zeer nabij gelegen natuurgebied liggen.

Foto 1: Uitzicht op Col de Peyresourde

Foto 2: Poker met als inzet overheerlijke nectar

Foto 3: Eenzame wolk bij Les Agudes

Foto 4: Grazende koeien op de Port de Bales

Foto 5: Donkere wolken boven St. Lary-Soulan