dag 11 « Dag 12 (Zondag) - Diepe kuilen in stoffige wegen » dag 13

Route: St. Lary-Soulan -> Ainsa -> Broto -> Bujaruelo -> Fanlo -> Escalona -> St. Lary-Soulan

Het is bijna 10 uur, de eerste koffie is gemaakt en wordt langzaam genietend opgedronken. Als we naar buiten kijken zien we een mooie blauwe hemel. We gaan ervan uit dat het dus wel lekker warm zal zijn. We willen vandaag de andere kant van de bergen, die we gisteren hebben gezien, eens bekijken. We willen nu toch echt weten of die weg nu doorloopt of niet. De kaarten geven ons geen eenduidig antwoord. En dus gaan we op weg richting Spanje. Maar eerst zoeken we een tankstation, aangezien de tank ons niet meer heen en terug zal brengen. De lokale tankstation is echter gesloten en we weten uit ervaring dat de 5 kilometer verderop gelegen zelftankstation geen enkel pasje wil accepteren. We halen onze navigatie hulp erbij en zien dat we in Spanje wel een aantal tankstations tegen zullen komen. En nu we er aan denken herinneren we inderdaad dat we een aantal zijn tegengekomen op de terugweg een aantal dagen terug. Het was toen nog zo druk bij deze tankstations dat we ons afvroegen of de bezine gratis was. En toen zagen we dat diesel hier te verkrijgen is voor 1.10 euro.

We rijden de pas omhoog richting de tunnel en komen deze keer geen vogelfeestjes tegen op de bergen. En dus rijden we door de tunnel naar de andere kant van de berg. Even vederop komen we bij het bezinestation waar netjes onze tank voor ons wordt gevuld. We krijgen een volle tank voor een prijs die we alleen nog uit een ver verleden kennen. Met een geruster hart rijden we verder richting Ainsa. We slaan bij Ansia nu richting westen af en volgen een redelijk nieuwe weg zodat we goed opschieten. Als we echter door een tunnel rijden komen we aan de ander kant van deze tunnel op een weg welke weinig meer is dan een veredelt bergpad. We rijden nu aan de rechterkant op grote hoogten door een soort small canyonachtig dal met een redelijke rivier ver beneden ons. We stoppen bij de eerste de beste mogelijkheid en fotograveren het geheel. Ver beneden ons zien we mensen in de rivier aan de dartelen. Het lijkt ons echter redelijk koud water al is de luchttemperatuur er wel naar. Onze thermometer geeft 30 graden aan. En aangezien er ook bijna geen wind in deze canyon staat is het al snel veel te warm.

Naast de weg vinden we vele wilde bramenstruiken die hier als paddestoelen uit de grond schijnen te komen. We vervolgen onze weg richting Broto en al snel verbreedt het dal zich weer. De vegetatie blijft echter anders dan aan de franse zijde. Het is hier waarschijnlijk toch echt droger, wat overeenkomt met de uitstraling van het geheel. Bij Broto kunnen we afslaan richting het noorden naar Bujaruelo. Nu we weer iets noordelijker komen, zien we ook gelijk weer groenere bomen en groener gras om ons heen. We kunnen een eindje over een redelijke weg doorrijden, totdat we bij een eindpunt komen waar we alleen nog maar verder kunnen over onverharde weg. We zien dat er 8 kilometer verder een camping ligt. En dus zoeken we het avontuur op en rijden de onverharde weg in. De weg is zo slecht dat het ons veel moeite kost een zo vlak mogelijk stukje weg te vinden waar we geen grote stenen onder de banden krijgen. Op bepaalde stukjes hebben ze als zijnde weg, beton gestort wat het rijden veel aangenamer maakt. Dit zijn echter maar hele kleine stukjes. We hobbelen met een slakkegang verder en komen na een paar kilometer een bordje tegen die aangeeft dat we niet harder dan 20 mogen rijden. Alsof we dat zouden willen doen op zo'n weg. Af en toe komen we andere auto's tegen en ook achter ons zit inmiddels een auto. Op een gegeven moment moeten we aan de kant voor een tegenmoet komende auto en rijden we een stukje de vlak langs de bosjes, die natuurlijk weer net leuke stekels uitsteken, wat een paar lelijke krassen tot gevolg heeft.

Na een eeuwigheid komen we bij het eindpunt aan, een huisje waar eten en drinken gehaald kan worden en waar ook eventueel overnacht kan worden. Er staan vele auto's op de parkeerplaats. Wij zetten onze auto er ook bij en na een paar foto's van een stenen brug gemaakt te hebben, zoeken we het terras op. We moeten eerst even bijkomen van deze inspannende rit. We zien dat ook hier de rivier veel benut wordt als verkoeling. Bij de stenen brug is het een drukte van belang en verderop langs de rivier zitten ook mensen. We herkennen echter nog niet de berg die we vanaf de franse zijde hebben gezien. We zijn dan ook nog niet heel erg hoog aangekomen. Pas bij bestudering van een wandelkaart komen we erachter dat de pas echt boven op de berg moet liggen. We zouden hiervoor alleen behoorlijk omhoog moeten lopen. De weg zelf loopt wel door maar buigt af het natuurpark in. We hebben nu wel helder hoe het precies in elkaar steekt. We maken nog een wandelingetje het dal in totdat we bij een bocht komen waarachter we zouden moeten gaan klimmen. Dat hoeft voor ons niet echt zodat we maar weer terugkeren naar de auto. Het is ook al redelijk laat zodat we besluiten maar verder te gaan.

Na wederom een inspannende rit over kuilen en stenen komen we weer op de verharde weg. We rijden terug naar Broto en nemen even verderop een kleine weg die net een dal eerder weer naar het oosten gaat. Dit is een verharde weg al is deze weg af en toe ook wel heel erg slecht. We krijgen echter best mooie uitzichten waardoor we de slechte weg snel vergeten. Even verderop wordt de weg weer beter en komen we bij een soort canyon. We zitten erg hoog en zien diep beneden ons de rivier lopen. Hier splitst de weg zich. Een weg voert beneden langs en de andere boven langs. Volgens de kaart zou de weg beneden langs erg mooi moeten zijn, maar die weg mogen we in deze richting niet in. En dus moeten we bovenlangs. Maar ook hier hebben we mooie uitzichten. We komen op een soort hoogvlakte met aparte planten en bomen. In de verte zien we een berg die ons bekend voorkomt, het is een markante berg die we al eerder ook op de foto hebben gezet. We weten dus dat we bijna aan de andere kant van het dal zijn. De zon zakt langzaam achter de bergen zodat de lucht rood kleurt, iets wat ook op de foto moet. Wij rijden daarna snel door aangezien het nu ook snel donker zal worden. Al snel zijn we weer in het dal en rijden op de ons bekende weg terug naar de tunnel waarachter Frankrijk op ons wacht.

We komen in de tunnel nog maar weinig auto's tegen en al snel zijn we door de tunnel. Aan de andere kant van de tunnel zien we dat een aantal auto's staat te wachten. Het blijkt dat ze de tunnel 's avonds maar in 1 richting open zetten zodat je, volgens de bordjes, maximaal 10 minuten moet wachten. Als we naar beneden rijden komen we een vrachtwagen tegen die netjes voor ons ruimte maakt en nadat we ingehaald hebben ons redelijk op de hielen blijft zitten. Na enige geslinger komen we aan in St. Lary-Soulan waar we een alternatieve route uit willen proberen. We nemen echter net een afslag te vroeg zodat we weer de berg op rijden. Toch maar weer omkeren dus. Na het herstel van deze navigatiefout, lukt het toch om ons appartement te vinden. Het is inmiddels toch weer na tien uur. We wilden morgen vroeg weg maar we besluiten nu al om dat nog maar een dagje uit te stellen. We zien het wel morgen.

Foto 1: Op weg van Ainsa naar Broto

Foto 2: Stenen en kuilen op weg naar Bujaruelo

Foto 3: De hoogvlakte op weg naar Escalona

Foto 4: Ietje verder op weg naar Escalona