dag 10 « Dag 11 (Zaterdag) - Nieuwsgierige marmotten » dag 12

Route: St. Lary-Soulan -> Col d'Aspin -> Col du Tourmalet -> Luz-St-Sauveur -> Cirque de Gavarnie -> Pic de la Pahule -> St. Lary-Soulan

We worden wakker van het lawaai dat onze bovenburen aan het maken zijn. Het klinkt alsof er vanalles heen weer geschoven moet worden. Waarschijnlijk dus vertrekdag voor onze bovenburen. Wij gaan echter aan de koffie die vandaag maar niet wil smaken. Er zit nu wel een heel raar smaakje aan, en dus proberen wij het eens met onze fles mineraalwater, wat inderdaad veel beter smaakt. Vandaag is het gelukkig zaterdag zodat de telefoon voor een keertje stil blijft en we rustig het reisverslag kunnen uitbreiden. Ook de foto's van gisteren moeten nog worden bekeken. We vinden het wederom best wel aardige foto's ondanks het slechte weer van gisteren. Als we nu naar buiten kijken zien we nog wel wolken, maar ook zeker een aantal stukjes blauwe lucht. De weersverwachting gaf een 60% kans op zon aan zodat we er vanuit gaan dat de zon de slag vandaag nog wel gaat winnen. We besluiten vandaag dus maar een mooie uitzichten route te gaan ondernemen. Op naar de Cirque de Gavarnie.

Het eerste dat we doen als we in de auto zitten in het oppeuzelen van een meegebrachte muffin. Het zijn niet de minimuffins die we in Finland veel zijn tegengekomen (zie vakantie 2007), maar deze zijn echt niet minder lekker. We moeten twee passen over voordat we in het juiste dal zitten. Alle dalen in dit gebied lopen min of meer van noord naar zuid en om dus richting westen of oosten te reizen moeten we altijd wel een of andere pas over. De dalen eindigen bijna allemaal in een hoge bergrug die ook gelijk de grens met Spanje vormt. De Cirque de Gavarnie maakt onderdeel uit van deze bergrug. We zijn al snel op de Col d'Aspin waar we wederom enkele foto's maken. We ontdekken ineens dat we Pic du Midi vanuit hier kunnen zien liggen. De berg heeft zich netjes aangekleed met een ring wolkjes, onder de top om zich heen. We rijden al snel weer verder en rijden door het dorpje (Campan) waar we wederom alle aangeklede poppen buiten zien zitten, staan of hangen. Hier slaan we af voor de tweede pas, die we al half hebben bereden, op weg naar de Pic du Midi. Deze keer stoppen we bovenop de pas en parkeren de auto half langs de weg, meer ruimte is er niet. We zien in het volgende dal de wolken tegen de bergen aangekleeft wat ook weer mooie uitzichten oplevert. We rijden al snel weer verder over een slechte weg met regelmatige grote steenbrokken op de weg.

Op een gegeven moment zien we een kasteelruine liggen op een heuvel. We besluiten op de terugweg hier even te stoppen voor ons onderzoek en de foto's. We zijn nu in Luz-St-Sauveur waar de weg afbuigt naar het zuiden. Niet veel verder zien we een hoge stenen brug en een bord: Pont Napoléon. Ook iets voor de terugweg, zo besluiten we. We rijden nu achter een sliert auto's die op hun buurt weer achter een reisbus rijden. Het geheel gaat in slakkengang verder de vallei in. In Gèdre is een afslag naar een zijdal die eindigd bij de Cirque de Troumouse. Hier raken we gelukkig de bus kwijt en kunnen op normale wijze verder rijden. We arriveren in het dorp Gavarnie waar er een aantal verkeersregelaars staan die je een parkeervak in willen duwen, natuurlijk moet je voor deze dienst wel even 4 euro neer tellen. Aangezien de weg hier niet eindigt en we nog een heel stuk de berg op kunnen, poeieren we deze mensen af en rijden verder.

We rijden nu vrij stijl omhoog de berg op. Ook hier is de weg niet al te best, zodat we het rustig aan doen. We komen langs een skiresort-achtig ding, maar de weg houdt ook hier niet op. We moeten pas stoppen als er grote stenen op de weg zijn gelegd. Wij zijn ongeveer 1 km voor de spaanse grens die via de Port de Gavarnie te bereiken is. De weg lijkt toch nog redelijk goed te berijden, maar ligt wel in natuurpark gebied zodat we begrijpen dat we met ons motorvoertuig niet verder mogen. We parkeren de auto op de parkeerplaats die wederom niet veel meer voorstelt dan een redelijk vlak stukje, met stenen bezaaide grond. We kunnen lopend naar de Pic de la Pahule waar we een mooi uitzicht moeten hebben op de bergen die zo mooi in een halve cirkel staan. Het is een redelijk vlak stuk pad al zitten er af en toe een paar minipiekjes op weg naar de echte piek zodat we toch af en toe moeten klimmen. We vorderen echter gestaag en al snel zien we voor ons de piek. De zon staat achter ons lekker op onze rug te branden zodat het ook qua temperatuur aangenaam is.

Als we bijna op het puntje zijn zien we in een soort deuk in de berg een bergmarmot die echter door ons lawaai zich snel uit de voeten maakt. We besluiten vanaf de echte piek het allemaal eens in de gaten te houden. Er komen echter ook andere mensen op de piek zodat we dit idee even uitstellen. We genieten eerst maar even van het uitzicht wat hier magnifiek is. We zien de Cirque de Gavarnie nu van boven wat naar ons idee een beter uitzicht en overzicht geeft op het dal. Met de verrekijker bespeuren we beneden in het dal honderden mensen die allemaal over het pad vanaf de bergkom lopen. Sommige hebben voor hun vervoer paarden ingeschakeld. De verrekijker bespeurt ook enige mensen op de bergwand tegenover ons. Een heel rijtje mensen werkt zich vanaf de top weer terug, en het ziet ernaar uit dat dit aardig opschiet. Na een tijdje zijn de andere mensen vanaf onze piek weer vertrokken en gaan we op jacht naar de marmotten. We zien dat er eentje weer lekker ligt te zonnen op een steen. We besluipen als volleerde jagers onze prooi en schieten van steeds dichterbij onze foto's. We zien vanaf een hoopje zand een soortgenoot de wacht houden. De snuit komt net boven de rand uit en ruikt al onraad. We kunnen onze fotoprooi echter nog iets dichter besluipen. Op Een gegeven moment komen we net iets te dichtbij en is onze marmot hem snel gevlogen.

We plagen de marmotten niet langer en begeven ons op de terugweg naar de auto. Daar aangekomen geven we onze, nogal geschrokken voeten enige rust en rijden daarna terug het dal in. We kijken nog heel even van beneden naar de bergkom en gaan daarna op de terugreis. Onze eerste stop is bij de Pont Napoléon. Het blijkt een historische site te zijn. De stenen brug heeft 1 grote boog en overspant op aardige hoogte een dalleltje. Als we naar beneden kijken zien we ver beneden ons de rivier lopen. We maken ook van enige afstand nog een foto zodat de brug ten minste op de foto past. Daarna vervolgen we onze weg. Ook stoppen we nog even bij een winkeltje langs de weg met regionale producten, of zo willen de bordjes ons laten geloven. Er moet toch na veel wikken en wegen een kunstobject mee en met deze aanwinst rijden we weer verder. Als we afslaan naar de pas zien we ook de chateau du ruine weer liggen. Ook zien we een kraampje met pizza's, iets dat blijkbaar hier wel vaker voorkomt. Aangezien het al bijna acht uur is besluiten we toch maar weer een pizza's te scoren hier. We bestellen de pizza en begeven ons daarna eerst naar de chateau. Die is echter niet met de auto te bereiken zodat we genoegen nemen met enkele foto's van afstand. Daarna is het wachten op de pizza. Deze duurt echte nog wel een half uur zodat het al bijna 9 uur is als we onze weg vervolgen. De pizza is in ieder geval erg smakelijk en ook erg noodzakelijk voor onze magen.

Inmiddels heeft een wolkendek zich boven ons gevormt, welke steeds verder naar beneden zakt. Dan bedenken we ons dat wij immers omhoog rijden de pas op en de wolken niet naar beneden komen. Iets dat trouwens even later weer ontkracht wordt. Al snel rijden we de wolk zelf in en moeten in de mist verder onze weg zoeken. Gelukkig is de weg op een paar schapen en koeien na, leeg. Al snel komen we boven op de pas aan en stoppen daar even. Er staat hier ergens in de mist nog een grote fietser die we nog op de foto moeten zetten, en ook zien we de vage omtrekken van een hoogspanningsmast wat misschien wel een aardige foto oplevert. Als ik buiten sta merk ik dat de wolk niet ver boven onze hoofden zou moeten eindigen. Dat wordt dus even proberen of we nog ietsje hoger kunnen komen. Er loopt nog een pad omhoog richting de Pic du Midi (zie dag 9). Als we hier een stukje heen lopen komen we inderdaad ineens boven de wolk uit en zien in alle glorie een dikke, witte wolkendeken in het dal hangen. Dit is een uitzicht dat we nog niet eerder hebben gezien, en we staan even perplext van dit alles. We proberen het beeld te vangen met de fotocamera en hopen dat dit goed lukt. Het uitzicht is magnifiek. We zien dat de wolken echt langzaam het dal in zakken zodat we een steeds helderder beeld krijgen.

We moeten echter toch verder op naar ons appartement zodat we ons met moeite van dit uitzicht lostrekken. We rijden aan de andere kant van de berg ook de mist weer in. We komen echter al snel onder de wolk weer uit en vervolgen in het donker onze weg. We vragen ons af of we deze weg nog wel zouden kunnen rijden zonder lichten, in het donker. Ik opper dat het met een maglite ook wel moet lukken. We stoppen even langs de weg omdat we dit toch even willen uitproberen. En inderdaad geeft een maglite genoeg licht om te kunnen rijden. Al doen we dit niet aangezien we ook graag van achteren gezien willen worden. Al snel komen we beneden aan en gaan op weg naar de tweede pas op onze terugreis. Deze ligt niet in de mist zodat we alleen het donker moeten trotseren en een hele kudde paarden die ineens op de weg staan. Na al deze belevenissen komen toch in ons eigen dal aan en niet lang daarna arriveren we in ons eigen vakantiedomeintje. Het is inmiddels 22:30 zodat we niet veel meer doen. Morgen zou het weer een mooie dag moeten worden zodat we weer meer natuur gaan opzoeken.

Foto 1: Cirque de Gavarnie van bovenaf gezien

Foto 2: Op weg naar Pic de la Pahule

Foto 3: Marmotten op de uitkijk

Foto 4: Ingedaalde wolken op Col du Tourmalet