Dag 9 - Maandag - Van Oulu naar Rovaniemi


Het is iets voor negen uur als we klaar zijn voor het ontbijt. We vermoeden dat dit hetzelfde is geregeld als in het vorige hotel, hopelijk ieder geval met die minimuffins. Gelukkig blijken de minimuffins er aanwezig te zijn en is ook de koffie weer goed te drinken. Dat is het voornaamste. Vandaag verlaten we de kust om naar Rovaniemi te rijden, wat vlak onder de poolcirkel ligt. Rovaniemi is bekend omdat de kerstman er zou wonen, of in ieder geval iets noordelijker op de poolcirkel. Daar zijn we echter nog niet, eerst moet het ontbijt nog genuttigd worden en moet tevens uitgechecked worden.
De eerste stop is Oulu zelf, waarvan de kathedraal het dichste bij ligt. Die komt dus als eerste aan de beurt. Het is een grote kerk, maar niet bijzonder spectuculair van buiten. Van binnen maakt hij dat echter meer dan goed. De kerk is niet druk gesiert met van allerhande ornamenten en schilderingen. Het is een elegante simpele uitvoering. Maar wel groots aandoend. Vooral het orgel is erg mooi. We kopen hier een boekje om eens na te lezen wat de geschiedenis van deze kerk is. We hebben inmiddels ondekt dat in bijna alle kustplaatsen van Finland een bootje in de kerk hangt (een model natuurlijk). Dit is ter bescherming van de vissermannen op zee. Ook in deze kerk ontbreekt deze niet. Het is een aardig kenmerk dat volgens ons alleen in Finland voorkomt.
De tweede bezienswaardigheid in Oulu zou het markplein moeten zijn. Op weg hierheen rijden wij even verkeerd zodat we bij een parkje uitkomen aan het water. In het water staat een hele batterij fonteinen te spuiten. Als ik dichterbij loop om te fotograferen gaan een aantal fonteinen uit, net alsof ze mij hebben horen aankomen. Ik wacht echter even geduldig, en zodra ze denken dat ik weer weg ben komen ze weer, waarna ik ze snel op de foto zet. Daarna rijden we een stukje terug om op het marktplein aan te belanden. Er is een parkeerplaats naast het marktplein, waar op dit moment ook een aantal kraampjes staan. We zien langs het plein een paar oude pakhuizen in perfecte conditie. Hier hadden wij al over gelezen in de reisboekjes. Nu zijn er cafe's en barretjes in gevestigd. De markt zelf is niet zo veel aan, er zijn veel groente kraampjes, maar geen snuisterijen of locale handwerk-dingetjes. We zijn dan ook al snel uitgekeken hier. Wel moeten we natuurlijk nog even op zoek naar een standbeeld van een norse, dikke politieman, die volgens de boekjes hier ergens moet staan. Die vinden we al snel, zodat we snel een foto kunnen maken en ook dit verhaal afronden.
We willen even verderop nog even kijken bij de zee zelf, zodat we naar een klein dorpje rijden op een landtong. Als we aan komen rijden zien we van verre al een paar gigantische windmolens. Die hebben ze hier dus ook ontdekt. We komen uit bij ene mini vissers haventje. Er liggen een paar eilandjes voor de kust waar op een enkele ook een paar windmolens staan. Er staat tevens een flinke bries. Nadat we flink zijn uitgewaaid rijden we verder landinwaards. Het landschap veranderd nog niet zo heel erg veel. Het is weer veel bos met af en toe een meer erin geplakt.
We komen aan bij een dorpje waar we een bordje tegenkomen dat er een bezienwaardige kerk is. Deze keer vinden we die ook vrij snel. Het is een houten kerk waarvan de klokkentoren apart staat van de kerk zelf. We zijn dit al een keertje eerder tegengekomen. Van buiten ziet het er niet geheel spectaculair uit, maar als we naar binnen lopen veranderd dat. We horen als we binnen komen dat iemand op het orgel speelt, tevens zien we dat de kerk van binnen erg mooi beschilderd is. Een jongeman komt naar ons toe met de vraag of wij wat uitleg willen over de kerk. Natuurlijk, dat altijd, en dus verteld de jongeman wat onzeker iets over de schilder van al het moois dat wij om ons heen zien. De orgelmuziek stopt en al snel voegt een meisje zich bij de jongen. We bekijken rustig alles, terwijl de jongen af en toe iets verteld. Het blijkt dat de schilder vele kerken meer heeft beschilderd in Finland. Dit is de eerste keer dat wij echter zoiets zien. Alles is op het hout geschilderd wat een hele aparte indruk maakt. Ook is er veel symboliek in de tekeningen aangebracht. We kunnen echter niet alles in ons opnemen, en dus kopen we maar een stapel kaartjes met de afbeeldingen. Ook maken we, na toestemming gevraagd te hebben, een paar foto's om de sfeer proberen vast te leggen.
We bedanken onze gastheer en gastvrouw en reizen weer verder. We zien langs de weg een bord aangegeven dat een dierentuin van finse dieren in de buurt is. Volgens de kaart blijkt dit wel nog bijna 100 km rijden, maar het is niet echt omrijden. En dus kiezen we een binnendoor route die ons naar een andere 'grote' weg brengt. Wederom komen we een waarschuwingsbord tegen dat die aangeeft dat in geheel noord Finland rendieren op de weg rond kunnen lopen. Dat weten we nu inmiddels wel, we hebben er nog geen enkele gezien, en hopen dus maar dat die in de dierentuin te zien zullen zijn. De weg die we volgen is ongeveer 50 km lang en gelukkig verhard. De weg volgt voor een gedeelte een grote rivier, met natuurlijk veel bossen. Wat ons opvalt is dat veel van de bossen hier op deze breedtegraad nog vele loofbomen bevatten. We worden opeens verrast als er iets wits op de weg voor ons loopt. Het lijkt van afstand op de achterkant van een boxer-hond ,het rent in ieder geval ongeveerd hetzelfde. Maar als we dichterbij komen zien we dat het toch iets groter is. Er loopt een rendier op de weg met een drafje van ons vandaan. Als we achter hem rijden, kijkt hij eens afkeurend achterom om vervolgens naar de berm te lopen. Natuurlijk stoppen we en maken gelijk foto's vanuit het autoraam. Als we verder rijden zijn we voldaan dat we in ieder geval een rendier hebben gezien. Dan zien een paar kilometer verder weer vanalles op de weg lopen, en een paar kilometer verder weer. We beginnen het vermoeden te krijgen dat dit dus niet zo speciaal is. (Inmiddels zijn we ze al zo gewoon als de schapen bij ons op de dijk).
De dierentuin is gelegen langs de weg. Het neemt een stuk bos in waar de verschillende dieren zijn gehuisvest. We betalen de intree en lopen via een houten vlonderpad het park in. Door het gehele park is dit pad aangelegd, zodat alles ook voor kinderwagens te bereiken is. We zien dat alles goed verzorgt is, alle dieren hebben zeer riante hokken, aangezien hier de ruimte daar natuurlijk ook voor is. We lopen eerst langs de wat kleinere dieren, zoals muizen, fretten, bevers en dergelijke. Daarna is een heel stuk gewijd aan uilen en roofvogels. We proberen foto's te maken van alle dieren maar soms is dit moeilijk omdat er weer een boom ofzo voorstaat. Dan komen we bij de beren die een inmens groot stuk hebben om zich te vertoeven. Het pad loop echter boven op de betonnen hekken zodat er altijd wel een kans is om de beren te kunnen van een bepaalde kant te zien. Die hebben het echter veel te druk met niets doen. En precies in het hoekje waar ze het verste weg liggen, alsof ze het weten. Er zijn bij de bruine beren ook twee jongere beren bij die er ontzettend luilakkend bijliggen. Dan volgen de wolven (niet gevonden) en de lynxen. Ook bij het lynxen hok, dat ook gigantisch groot is zoeken we het hele terein af, maar vinden niets, totdat ik een hoopje kat zie liggen ergens vlak onder ons. Het zijn net normale huis katten, zo gedragen ze zich in ieder geval. Er zijn ook weer kleintjes bij, wat het geheel erg schattig maakt.
Dan komen we een geologisch pad tegen met verschillende steensoorten. Ik vind het allemaal op grote kiezelstenen lijken, maar heb inmiddels het een en ander bijgeleerd. Daarna komen we bij de herten, rendieren en elanden. Er zijn 4 veschillende soorten herten hebben wij nu geleerd, waarvan een in heel europa voorkomt. De andere soorten komen eigenlijk alleen in scandinavie en rusland voor. Daarna volgen nog de vossen (twee soorten) en de os en een paar slangen. We hebben de slangen even geverifieerd met wat wij zijn tegen gekomen. Het zijn dezelfde soort alleen was de onze ietjes groter.
Na de dierentuin begeven wij ons weer noordelijk naar Rovaniemi, wat nog zo'n 80 km rijden is. Onderweg komen we wederom weer rendieren op de weg tegen. Als we rovaniemi binnen rijden zien we dat het niet zo'n groot plaatje is, zodat we het hotel ook snel vinden. Het hotal ligt wederom net iets buiten het centrum met een redelijk uitzicht. Ook de kamers zijn weer perfect op orde. Deze keer kiezen we er toch weer voor beneden in het restaurant te eten, waar we bediend worden door een aardige dame met een perfect russisch accent. Later horen we dat ze inderdaad een lange tijd in Murmansk heeft gewoont. Het eten is deze keer echt perfect te noemen. Alleen worden we gestoord door een buslading ouderen vanuit een reisgezelschap die luidruchtig aan de maaltijd gaat.
Hierna zoeken wij snel ons bed op.