Dag 8 - Zondag - Van Kuopio naar Oulu


Als we wakker worden zien we dat de zon moeite aan het doen is, met haar stralen de aarde op te warmen. We hebben het voor de zoveelste keer getroffen, in ieder geval met de ochtend. De bedden blijken redelijk goed aangezien er nog geen rugklachten te bespeuren zijn. Op naar het ontbijt dat beneden in het restaurant geserveerd wordt. We vinden hier genoeg keus, zelfs de minimuffins ontbreken niet. Die worden in ieder geval meegenomen voor later op die dag. Zelfs de koffie is zo goed te drinken dat er een tweede kop moet komen. Na het ontbijt checken we uit en gaan op weg.
Net buiten de stad ligt een 75 meter hoge toren boven op een heuvel. Hiermee moeten we een goed uitzicht hebben over het gebied. Aangezien het land hier toch nog vrij plat is, leverd zo'n toren een uitgelezen kans om eens wat meer overzicht te krijgen. We zitten al aan de goede kant van de stad zodat we binnen 10 minuten bij de toren zijn. Voordat we echter de toren gaan beklimmen, delen we eerst de auto maar weer eens opnieuw in, want de belading is niet helemaal goed. Tevens is dit een uitgelezen kans alle steentjes te verwijderen, die zich in het profiel van de banden hebben opgespaard, te verwijderen. Inmiddels arriveren er ook wat meer mensen. Beneden aan de toren gaan we naar binnen via een souvenierswinkeltje. Als we kaartjes gekocht hebben moeten we eerste wachten op de lift. we stappen in de lift zodat deze zich meld en zoeven met een behoorlijke snelheid omhoog. Het laatste stukje naar het buiten-uitkijkpunt moet met de trap. Als we naar buiten stappen worden we beloond met een stevige wind, maar ook met een fantastisch uitzicht. Het kost vele foto's om alles te vangen. We zien dat Kuopio precies tussen meerdere meren in ligt, omringd door veel bos.
We struinen hierna de souveniershop nog even door, die vanalles wat heeft, en kopen wat kaartjes (en een elandwaarschuwingskussentje dat nu de hoedenplank siert). We verlaten nu het merengebied van Finland, wat echter niet inhoudt dat er geen meren meer zijn. Met regelmaat komen we nog steeds meren tegen. Bij een van die meren vinden we een parkeerplaats met een mooi uitzicht over een meer. Er is zelfs een klein stijgertje met een bankje en tafeltje aan het eind. Een perfecte plaats om ons, van het ontbijt meegebrachte fruit te nuttigen. Er arriveren nog twee auto's die blijkbaar bij elkaar horen, want de hele club uit beide auto's gaan zitten picknic'en. Nadat ons fruit op is, laten wij de picknic-ende familie maar alleen en vervolgen onze weg.
Op de kaart staat weer eens iets aangegeven dat interessant zou moeten zijn. Een kerk of iets dergelijks. En dus gaan wij maar weer op zoek. Bij het eerste plaatsje dat we tegenkomen zien we een kerk, waar we even stoppen. De kerk zelf is dicht zodat de foto's beperkt blijfen tot alleen de buitenkant. En natuurlijk een eekhoorn die driftig bezig is om iemand zijn tuin overhoop te halen. Sommige mensen maken daar dan ook een hele serie foto's van. Daarna komen we weer op de inmiddels beroempde zandwegen terecht. We rijden daar rustig totdat een takje in de weg ligt. Als ik het takje voorbij ben roept ineens iemand heel hard dat ik een slang heb aangereden. Dat geloof ik natuurlijk niet, maar stop toch maar. Inmiddels wordt ook ik overtuigd van de slang en zet de auto in zijn achteruit. Als ik ter hoogte van de slang ben wil niemand haar deur even opendoen om te kijken, zodat ik zelf maar op onderzoek uit ga. Even de auto iets aan de kant en met de camera gewapend op zoek. De slang is een zwarte slang met een zigzag patroon op zijn rug en is ongeveer 60 cm groot. (via internet later opgezocht: Het is een zwarte adder, die dus wel giftig zijn maar niet dodelijk) Hij beweegt nog een klein beetje, en ziet er nog intact uit. Ik kan er dus niet overheen gereden zijn. Aangezien we hem ook niet op de straat willen laten liggen, waar een volgende auto hem alsnog platrijd, zoek ik een stok. Daarmee verhuis ik de slang tot aan in de berm. Hopelijk haalt deze niet nog eens gekke dingen uit, zoals op de weg gaan liggen
Na dat avontuur zoeken we verder, naar de bezienwaardigheid van de kaart. We merken dat we toch verkeerd zijn gereden en proberen via de kaart een herstelroute uit de stippelen. Dat lukt vrij makkelijk zodat we al snel op het punt zijn waar iets interessants zou moeten zijn. Er staat ook een bord langs de weg, wat dit bevestigd. Maar wij zien echter weer niets, misschien dat wij een ander beeld hebben dan finnen over wat bezienswaardig is. De natuur kan het niet zijn, want die is overal even mooi. Aangezien het toch al weer laat geworden is rijden we nu verder naar Oulu. Onderweg stoppen we nog 1 keer bij een wegrestaurantje waar we een hamburger delen. Het restaurantje lijkt op de road-stops die je altijd in amerikaanse films ziet. Er komen zelfs de zelfde rare mensen binnenwandelen. Daarna bereiken we zonder veel omwegen ons hotel in Oulu.
Ook dit hotel is van de Cumulus reeks, en is ook redelijk van dezelfde opzet als de vorige. Dit hotel is gelegen aan de rand van het centrum, met de kathedraal op loopafstand van het hotel. De inrichting van de kamers is ook redelijk hetzelfde, al is de doucheruimte wel erg klein. We nemen deze keer geen hotel-eten, maar houden het bij een broodje. Daarna nog even aan het reisverslag werken en iets lezen. Dan noemen we deze dag ook maar weer een dag.