Dag 7 - Zaterdag - Van Savonlinna naar Kuopio


Ook deze dag begint zoals gewoonlijk met de wekker die ons wakker maakt. Op deze boerderij zijn geen hanen die ons om 5 uur 's ochtend uit bed kraaien, gelukkig. Het ontbijt is in het hoofdgebouw, dat tevens het woonhuis is van de eigenaars, zo hebben wij het idee. Als we naar binnen lopen zien we nog net op tijd dat de schoenen uit moeten in de eetkamer. De schoenen blijven dan dus ook achter in de hal als wij de eetkamer betreden. De eetkamer is gezellig ingericht in huiselijke stijl. In het midden staat een tafel met broodjes, beleg en melk. Op een kast/tafel aan de zijkant staat koffie en thee. De eigenaars zijn druk bezig met het netjes houden van alles. Het is bij elkaar een aparte ervaring. We eten zelfs ietsje netter dan voorheen, geen kruimel dat naast ons bord valt.
Na het eten pakken we alle spullen in en leveren de sleutel in. We schrijven voor deze gelegenheid ook iets in het gastenboek. Daarna gaan we beginnen aan onze voortzetting van de reis. Die gaat voor de eerste stop niet echt ver. Ongeveer 8 km verderop ligt een houten villa gebouwd door een generaal voor zijn vrouw. De villa staat goed aangegeven op de borden deze keer, zodat we de villa snel vinden. We moeten over een aantal kleine weggetjes waarvan wij denken dat het bijna niet goed kan zijn. We komen echter toch aan waar we moeten zijn. Het is er in ieder geval niet druk, want wij zijn de enigen op de parkeerplaats. De villa is geheel in hout opgetrokken met veel houtsnijwerk. Het is een optrekje waar ik zeker in zou willen trekken. Het lijkt echter wel slecht onderhouden, de verf bladerd op verschillende punten van het gebouw. De villa huisvest een hotel wat er op dit moment echter geheel verlaten eruit ziet. Omdat er veel bomen voor het huis staan is het moeilijk het geheel te bekijken. Best jammer, aangezien er heel wat van te maken is.
De volgende stop ligt ook vlakbij, namelijk Savonlinna zelf. We zijn hier binnen een half uur en parkeren op een parkeerplaats die centraal gelegen is, zodat we verder alles lopend kunnen bekijken. De parkeerplaats ligt aan de waterkant van het meer. Er ligt ook een watervliegtuig waar rondvluchten mee gemaakt kunnen worden. Er is echter niemand te bekennen, zodat dat dus ook overgaat. Dan maar naar de vesting die op een eiland ligt. De vesting draagt de naam Olavinlinna. De vesting is via een brug te bereiken en ziet er volledig intact uit. De vesting is voor een deel gratis te bekijken, maar voor de torens moeten we met een gids mee. Die is net begonnen als wij aan komen. We kunnen echter nog net mee. Zodoende krijgen we ook nog wat informatie te horen over de vesting zelf, wat op zich ook erg interessant is. De vesting is in vele handen geweest en heeft ook enige renovaties ondergaan. Als we van toren naar toren klimmen achter de gids aan horen we dat ook de russen een flink stuk hebben uitgebreid aan het kasteel. Een van de vijf torens is geheel verwoest en nooit meer opgebouwd. Nu lijk het op een middeleeuwse yakuzi. Een andere toren is een keer ontploft en weer opgebouwd als een bastion door de russen. Op de andere torens zijn verdiepingen bijgebouwd die gebruikt werden als uitkijkposten.
Na deze rondleiding zijn er nog verschillende uitstalling te bezichtigen. Er is een kleine verzameling zwaarden en sabels, alsmede een assortiment kanonskogels. Verder is er nog een muntenverzameling waarvan een deel op locatie van de vesting is gevonden. Ook is er nog een verzameling orthodoxe kunst. Het geheel is zeker de moeite waard. In een gesprek met een van de vesting medewerkers hoor ik dat het ook altijd vrij druk is met bezoekers. Ze hebben zelfs ooit een Nederlandse gids gehad op het kasteel.
We brengen onze aankopen even naar de auto waarna we doorlopen naar de kerk van Savonlinna. Er zijn er twee, waarvan eentje op loopafstand ligt. We lopen een stukje over de pier waar vandaan vele rondvaart boten vertrekken. Je kan meevaren voor tussen de 10 en de 20 euro. Op eentje wordt je zelfs ontvangen met champagne, al zal die iets duurder geweest zijn. Wij laten ons echter niet verleiden en lopen verder de stad in. Op een heuvel ligt de kerk die we willen bezoeken. Op het moment dat wij er aan komen is er echter net een trouwerij aan de gang. Dat zien we aan de, in perfect conditie verkerende, amerikaan die voor de deur staat, met een stapel blikjes erachter. We ontdekken zelf nog een schoen tussen de blikjes. We willen het geheel niet vestoren zodat we alleen een aantal foto's van de buitenkant maken. Daarna weer terug naar de haven. Hier hebben wij een markt gezien waar we nog mooi even kunnen sneupen.
Op de markt is niet veel van onze gading. Wel zien we veel van een soort vergrote spersiebonen die hier blijkbaar als delicatesse wordt gezien. We zien mensen rond ons die dingen openpellen om de inhoud gezellig op te eten. Wij kiezen echter voor een veilige optie bij een van de eettentjes aan de rand van de markt.
Dan gaan we toch echt op weg richting noorden. We kiezen voor een wat kleinere weg die door de kaart staat aangemerkt als bezienswaardig. Deze weg volgt eerste de oostelijke oever van het meer. We zien wederom veel meren en veel bos. Als we 20 kilometer gereden hebben moeten we met de veerpont oversteken. Dit kost echter geheel niets, en neemt tevens niet meer dan 5 minuten. Op de kaart staat wederom een bezienswaardigheid op onze route. Deze keer is het een klooster. Wederom komen we op zandpaden terecht in onze poging het klooster te vinden. Ik wordt al snel weer sceptisch, maar deze keer klopt de kaart toch echt. We komen het klooster inderdaad tegen, en deze is nog bezienswaardig ook. Er zijn wederom busladingen vol met mensen die allemaal via de andere (verharde) weg zijn gekomen.
Nadat we de auto een plekje hebben gegeven en ons verbaast hebben over hoe snel een auto erg vies kan worden, begeven we ons in dezelfde richting als alle andere mensen. We worden heel netjes ontvangen door een in oude, finse klederdracht gehulde dame die ons een plattegrond meegeeft. Ze wil zelfs nog even poseren voor de foto. Er zijn twee kerken op het kloosterterein. Een oude kerk en een nieuwe kerk, daarnaast is er ook nog een kapelletje. We bekijken eerste de oude kerk die er meer als een normaal fins gebouw uitziet dan als een kerk. Als we binnen komen hangt er echter wel een bepaalde rustgevende sfeer. Ook de inrichting is sober, maar indrukwekkend. We durfen maar 1 foto te maken van het geheel. We lopen vervolgens door naar een kappelletje aan het meer. Deze lijkt meer op een blokhutje met een grote denneappel op het dak. Maar ook dit gebouwtje ademt een bepaalde sfeer uit, zeker als we, op aandringen van een dametje, naar binnen gaan. De grote kerk is dan aan de beurt. Deze is nog mooier dan de oude kerk. Wederom in dezelfde stijl alleen wat chiqer opgezet. Als laatste is de souveniershop aan de beurt, die echter veel te duur is.
Op onze route ligt nog een tweede klooster die we ook meteen maar bezoeken. Deze is echter uitgestorven en ook zeker lang niet zo mooi. We maken nog wel een foto van de binnenkant van de kerk en vervolgen daarna onze weg. We horen op de achtergrond nog wat bestek gerammel, waarschijnlijk van etende monikken.
We rijden verder richting kuopio, via een wat grotere weg. We komen niet veel meer tegen, anders dan de eeuwige bossen die zich langs de weg uitstrekken, nog steeds met grote regelmaat onderbroken door vele meren. In Kuopio hebben we een Cumulus hotel geboekt voor de overnachting. Deze is gelegen in een buitenwijk van Kuopio zoals we zouden verwachten van zo'n hotel. Het hotel is echter een stukje beter dan het Ibis hotel dat we hebben ervaren een aantal dagen terug. We kunnen de auto in de parkeergarage van het hotel kwijt. Ook kunnen we eten in het hotel, al is het erg druk, waardoor we bij de eerste poging geen tafel konden krijgen. Als we opbellen voor roomservice blijkt er een tafel vrijgekomen te zijn. Er staat pizza op de kaart, die via de telefoon alvast besteld wordt. Daarnaast reserveren we de tafel en begeven ons naar het restaurant. Het eten is erg goed, en ook de bediening is snel en vriendelijk. En vooral de irish coffee maakt alles goed. Als we weer in onze kamer zijn is het half elf. Er moet nog een stukje reisverslag gemaakt worden, waarna het toch echt tijd is om de bedden van dit hotel uit te proberen.