Dag 4 - Woensdag - Van Turku naar Espoo


Het is nog halverwege de nacht als ik voor de eerste keer wakker wordt. De boot is blijkbaar bezig recht tegen de golven in te gaan want de motoren stampen er rustig op los. We hebben een binnencabin op het tweede dek. Dat is op het laagste dek waar passagiers mogen komen. Dus vlak boven de motoren. De rest van de nacht is al niet veel beter. Veel slaap wordt het dus niet. Ik merk pas weer dat ik in slaap ben gevallen als we wakker worden door een dame die iets in het zweeds (of misschien fins) om de deur heen roept. Waarschijnlijk de anderhalf uur waarschuwing. Dus nog anderhalf uur voordat de boot zijn bestemming heeft bereikt. En dus kleden wij ons maar aan. Een uur van tevoren krijgen we nog een bericht, alleen deze keer over de intercom en ook in het engels. Inmiddels zijn wij al bijna klaar en gaan we op weg naar het restaurant dek om te zoeken naar ons ontbijt. Dat zat ten slotte bij de prijs inbegrepen. En inderdaad kunnen we genieten van het ontbijt op dek 8. Helaas wel een beetje gehaast want inmiddels wordt omgeroepen dat het auto-dek ook weer open is. Dus snel de koffie opdrinken en nog even naar de WC. En snel naar autodek P. We hebben goed opgelet toen we van het autodek afkwamen dus moet het volgens ons niet moeilijk zijn dat te vinden. In ieder geval achter in het schip omdat we daar ook naar binnen zijn gekomen. Maar natuurlijk geen autodek P, wel O,N,R en S. We kijken op de plattegrond en zien dat autodek P toch in het midden van de boot zit. We zijn inderdaad wel aan de zijkant naar binnen gekomen, en waarschijnlijk dan ook halverwege de boot. Uiteindelijk belanden we toch op het juiste dek en staan we te wachten tot we uit mogen rijden. Dit gebeurt al even chaotisch als het inrijden. Iedereen is blijkbaar zo blij dat ze de tocht hebben overleeft dat ze zo snel naar buiten willen.
We zijn nog geen 5 meter aan vaste wal en we worden al opgewacht door een stel politie agenten die alle auto's aanhouden. We zijn zeer verrast dat er nog steeds landen zijn in de EU die controles uitvoeren. Het blijkt dan ook iets heel anders te zijn, alcohol controle. Tja.. daar zit wat in met die mensen die de nacht op een boot doorbrengen met 4 restaurants, 3 pubs en tax free shopping van alle soorten alcohol dat er maar te krijgen is. We volgen eerst de borden Keskusta (centrum) om maar eens te kijken waar we moeten zijn. Het is behoorlijk mistig zodat we nog niet echt een indruk van de stad kunnen krijgen. Aangezien Finland een uur tijdverschil heeft met zweden is het nog vroeger dan we op ons klokje hebben staan. We vinden echter wel een kiosk die koffie heeft. Onder het genot van dit zeer straffe bakje zoeken we op de kaart allereerst het kasteel van Turku. We zien op de kaart dat het naast de veerboot terminal moet liggen. We zijn er dus zo voorbijgereden. We zien in ieder geval nu wel al iets van de stad, in de mist. Het kasteel blijkt een vrij groot kasteel te zijn waarvan de ene helft uit ruwe steen is omgebouwd en het andere deel netje wit is gestuct. We lopen rond het kasteel naar de ingang. De poort staat open, en dus bekijken we ook de twee binnenplaatsen. In het kasteel zelf is een historisch museum gevestigd, die echter pas om tien uur open gaat. Dat betekend een uur wachten en dus besluiten we maar het oude centrum op de zoeken waar een kathedraal moet zijn. Na 20 minuten zijn we daar inderdaad, en ook de mist trekt op zodat het gelijk lekker warm is. De kathedraal is ook van binnen de moeite waard. In de zijnissen zijn allemaal graven en tomben, waarvan sommigen echt mooi zijn.
Na het bezichtigen van de kerk rijden we een paar kilometer noordelijk naar Naantali. Volgens de reisgids een bezienwaardige plaats met bewerkte, houten huisjes. Het is inderdaad wel een schattig plaatsje, maar de huizen zijn dan wel echt fins, maar niet bijzonder ten opzichte van de rest van de dorpjes in finland. Er is wel een eilandje waar we via een houten loopbrug kunnen komen. We zien horden mensen die kant op lopen met veel kleine kinderen, dus we vermoeden dat er vast wel iets te zien is. Als we het eiland naderen horen we muziek, een soort theater ofzo. Als we eenmaal het eiland op zijn, zien we waarom al die mensen met kleine kinderen naar het eiland liepen. Er is een kindertuin met een optreden van het een of ander. Gelukkig kunnen we ook verder het eiland op waar we een aantal mooie uitzichten en leuke ministrandjes tegen komen.
Vanuit Naantali rijden we zuidoostelijk naar Hanko. Hanko is gelegen op het uiterste puntje van een langtong van ongeveer 20 km lang. De weg naar Hanko is tweebaans, maar zo breed dat er makkelijk vier banen van te maken zijn. Als we Hanko tot op 10 kilometer genaderd zijn zien we langs te weg een verroeste tank staan. Wij stoppen toch maar even om te kijken wat die tank daar doet. Het blijkt een klein oorlogs museum te zijn. We ontdekken naast de tank ook nog een kanon. En als we het bos een stukje inlopen naar de keet die als museum moet doorgaan zien we loopgraven, prikkeldraad en grote bomkrater. We besluiten niet naar binnen te gaan, maar wel de loopgraven eens te bekijken. Ze zijn allemaal redelijk intakt.
We rijden door naar Hanko, wat zich eigen heeft gemaakt van het puntje van de landtong. We vinden al snel een toeristen bureau waar we het een en ander aan foldermateriaal kunnen krijgen. een stukje verder zien we boven op een rots de kerk. Met daarachter een hoge watertoren van appart ontwerp. Als we naar de watertoren toe lopen zien we een deur open staan en dus toch maar even kijken. En hangt een papiertje aan de deur dat we met de lift naar boven kunnen voor 1 euro, boven te voldoen. En dus in de lift dan maar. Als we boven zijn hebben we een fantastisch uitzicht. We zien bossen, zee, eilandjes en natuurlijk Hanko zelf, wat van boven af gezien niet erg groot lijkt. Na dit avontuur kijken we of ook de kerk bezienswaardig is. Deze blijkt echter dicht. En dus kijken we of we op een ander punt op de landtong nog wat foto's kunnen maken.
Hierna begeven wij ons toch maar langzaam naar Espoo waar de camping moet zijn, waar we een 'cabin' hebben gehuurd. Het is nog een tocht van rond de 70 km. Langs de route ligt nog een kasteel volgens de kaart. En dus slaan wij af op de plek waar we denken dat het kasteel moet zijn. Dit is nog een heel feest aangezien geen enkel bord ook maar een hint geeft van een kasteel. Op een gegeven moment als we de moed al bijna hebben opgegeven zien we een minibordje van niet meer dan 30 cm die ons iets verder helpt. En inderdaad komen we goed uit. Het blijkt een ruine te zijn die nog in redelijke staat verkeerd. Wederom voor 1 euro zouden we naar binnen kunnen. Echter tot 5 uur, en het is net 5 uur geweest. En dus lopen we maar even rond de ruine. Daarna vervolgen wij onze weg.
De camping staat al 15 km van tevoren aangegeven en dus hebben wij geen enkel probleem om het te vinden. Na het inschrijven krijgen we de sleutel en een plattegrond. We hebben een aardig rustig gelegen cabin, voorzien van een koelkast en een magnetron. Alles ziet er verzorgt uit in de cabin, met zelfs een veranda waar we ruim kunnen zitten. Eindelijk heb ik ook de gelegenheid het reisverslag bij te werken. Koken kan hier op een kookplek waar verschillende kookhokjes staan. Ook allemaal goed verzorgt. Alleen blijft het natuurlijk wel een camping en dat houdt in een stukje lopen voor een toilet. Om half 12 is het gebeurt met alle pret. Morgen weer een dag.