Dag 3 - Dinsdag - Van Jönköping naar Stockholm


Het is half acht. De wekker heeft het weer eens voor elkaar gekregen ons wakker te krijgen. Na wat opfrisacties gaan we eerst maar eens het ontbijt opzoeken. Dit ontbijt blijkt zelf een Ibis hotel niet waardig. We schrapen nog wat overgebleven restjes en een paar mini croissants bij elkaar. De koffieautomaat denkt dat de koffie aan de zijkant naar buiten moet komen, dus daar hoeven we ook al niet op te hopen. Na dit magere maal is dit Ibis hotel officieel door ons afgekeurd. Wij vervolgen onze weg, met deze keer de dag-bestemming Stockholm, waar de boot ons om acht uur moet meenemen richting Finland. We besluiten om een groot stuk richting Stockholm te rijden voordat we van de weg af gaan, om dingen te bezichtigen. Het eerste stuk gaat noordelijk lang de oostelijke oever van het Varttern meer. Maar aangezien er bijna altijd bomen voor staan, kunnen we er niet echt van genieten. Onderweg stoppen we bij een bezinestation voor de hoognodige behoeften. Voor sommigen betekend dit plassen, voor anderen koffie. Als ik even rustig in de auto zit zie ik een oudere man met gehoorbeschermers naar mij toe lopen. Mijn eerste indruk is dat het een bouwvakker is, maar daar lijkt deze man iets te oud voor. Ik richt mijn blik en gedachten maar weer op andere dingen. De man in kwestie echter niet. Zodra hij door heeft dat ik in de auto zit begint, hij lustig in het zweeds te praten. Als ik hem duidelijk maar dat als hij iets wil, hij dit toch echt in het engels moet doen, komt er nog maar een zin uit: 'You call Radio 1'. Ik probeer de man duidelijk te maken dat ik dat telefoonnummer niet weet. Ik vermoed dat de man pecht met de auto heeft en laat hem mij tonen wat het probleem is. Nu blijkt de man inderdaad problemen met zijn auto te hebben. Alleen is het probleem niet eentje waar de ANWB voor ingeroepen hoeft worden. De man wil namelijk alleen maar naar het Zweedse Radio 1 luisteren in zijn antieke Volvo op de al even antieke radio. Het Zweedse Radio 1 station is al snel gevonden en de man is superblij dat hij radio kan luisten op zeer luid niveau aangezien de gehoorbeschermers dit geluid natuurlijk effectief dempen.
Als we Stockholm tot op 80 km genaderd zijn verlaten we de snelweg om slot Tullgarn te bezoeken. Als we aan komen rijden over de boerenlandweggetjes zien we eerst een paardenstal aan voor het slot. Als we iets verder gereden zijn rijden we een goed onderhouden grind parkeerplaats op, wat bij het werkelijke slot behoord. Als we uitstappen zien we als eerste een bord in het Zweeds en een tekening van een mannetje met een zonnebril. Ik vermoed dat men hier iets tegen zonnebrillen heeft, dus die gaat maar af dan. Allereerst maar eens naar de WC. Er zijn enige records gebroken in het WC-pot zitten, terwijl andere mensen ondertussen wat foto's hebben gemaakt. Als dat eenmaal aan de kant is lopen we richting kasteel over een brede door bomen omgeven pad. Het is een aardig kasteel, met ook zeker even mooie tuinen. Bij het kasteel aangekomen zien we dat de eerste rondleiding over een uur is, en nog wel in het Zweeds. Die laten we maar passeren. We lopen in plaats daarvan om het kasteel heen om de andere kant van het kasteel te bekijken. De achterkant van het kasteel ligt aan het water. Het water lijkt op een meer, maar de kaart geeft aan dat het een verbinding met zee heeft, wat dus echt nergens uit af te leiden is. De achterkant van het kasteel heeft een soort binnenhof aangezien het kasteel in een U vorm is gebouwd. Verder valt hier weinig te zien, zodat we verder lopen door het grote park. Dit is keurig onderhouden. En wat nog veel beter is, het is overal erg rustig. We lopen een stuk door het park totdat we weer ter hoogte van de parkeerplaats komen. Hier eindigen we de wandeling door het park en lopen terug naar de parkeerplaats. Als we al in de auto zitten komt een man aanlopen die naast ons de deuren van zijn auto openzet. De man zegt tegen ons: 'Goedemiddag buurman'. Ik geheel verbaast dat het mij niet opgevallen was dat er een Nederlandse auto naast ons staat, zeg dit tegen de man. 'Klopt', krijg ik te horen. De man woont al 60 jaar in zweden, maar spreekt nog vloeiend, accentloos Nederlands. Na een praatje met de man, weet ik dat het al 12 jaar geleden is dat de man een woord Nederlands heeft gesproken. Hij kan nu in ieder geval weer opnieuw beginnen te tellen. De wonderen zijn in ieder geval de wereld nog niet uit.
Ook wij vervolgens ons pad. We hebben nog wat tijd over, en dus besluiten we de touristische omweg te nemen. De route die we nemen is qua natuur erg mooi. We kunnen zelfs nog even stoppen bij een van de vele minifjordjes.. Daarna gaan we toch echt richting Stockholm. Omdat we niet fout willen rijden zetten we ook tomtom bij om ons te assisteren met het vinden van de juiste kade. Dit gaat een heel eind goed, totdat een van de tunnelbuizen is afgesloten en een afslag in de tunnel niet meer genomen kan worden. Aan het einde van de tunnel staan we in het centrum van Stockholm, hopeloos vast in het verkeer. We proberen eerst maar weer uit de stad te komen om een nieuwe poging te wagen. Het blijft echter file rijden en de tijd tikt door. Uiteindelijk geraken we toch weer uit de binnenstad, alleen zitten we nu wel aan de andere kant van de stad. De rondweg dan maar weer, maar ook daar loert het file gevaar. Na veel gezweet komen we dan toch aan bij de juiste kade. De boot komt net binnen varen. We zijn dus toch ruim op tijd. Ook het inchecken gaat met de nodige chaos. Auto's die door elkaar rijden, of juist niet rijden. Uiteindelijk komen we dan toch op de boot. Als de auto eenmaal staat gaan we eerst de spullen in de hut brengen, die er overigens op alle boten hetzelfde uitzien. Daarna naar het buitendek om van het uitzicht te genieten, en snel wat telefoontjes te plegen voordat zweden uit het zicht verdwijnt. We zien dat we worden achtervolgt door een boot van de concurent, die net iets sneller lijkt te willen gaan. Misschien geldt de vrachtwagen-regel ook hier wel op het water. Daarna naar de hut waar ik de start maak aan het reisverslag, daarna slapen zoveel als maar mogelijk.