Dag 17 - Dinsdag - Van Nesna naar Namsos


Als ik wakker wordt zie ik geen zon door het raampje komen, maar ik hoor ook geen regen. Dat is gematigd positief. Dan zie ik een hoofd van het bed boven mij naar beneden kijken. Daarna komt met een hoop gekraak ook de rest naar beneden. Gelukkig heeft het gammele bed dit ook weer overleeft. Buiten is het nog wel waterkoud, en dreigen er dikke wolken met hun ammonutie. Eerst maar eens een WC opzoeken, die vooraan op de camping zit. En wij hebben natuurlijk het laatste hutje. Na nog wat inpakwerk gaan we op weg.
We moeten eerst een stuk terugrijden over dezelfde weg als waar we heen zijn gereden. Het is al te laat voor de grot rondleiding van 12 uur, maar we willen toch die kant oprijden voor de boottocht naar de gletsjer. Onderweg valt er af toe regen uit de hemel. Bij elkaar hebben we iets meer dan een uur nodig om het stukje weg terug te volgen. Daarna volgen we het zandpad weer om deze keer verder door te rijden naar het meer waar de boot naar de gletsjer vandaan moet vertrekken. Inmiddels zien we ook de zon eventjes komen. Deze keer komen we niet gelijk van allerhande werkvoertuigen tegen als we afslaan richting het meer. Die staan nu een paar kilometer verderop bezig te zijn. We moeten hier even op wachten aangezien de weg niet zo breed is dat we makkelijk kunnen paseren. Na 5 minuten gaat het werkmateriaal even voor ons aan de kant zodat we door kunnen rijden. Daarna bereiken we al snel onze bestemming. We zien gelijk een stapel mensen van de stijger afkomen, zodat we aannemen dat deze net zijn aangekomen. Verder is er een informatiepapiertje bij de kiosk opgeplakt. Daar staat op dat ook de boottocht nog maar 3 keer per dag gaat. We zouden nog met die van 14:00 keer mee kunnen, maar we zouden ook om die tijd de grot kunnen bezoeken. Na wat afweging komen we tot de conclusie dat het beter is de grot te bezoeken aangezien die minder lang duurd, wat voor onze reistijd het handigste is. We rijden alvast terug naar de grot, of beter gezegd de parkeerplaats bij de grot, want de grot zelf hebben we nog niet gezien. Er staan al twee mensen te wachten die echter na 5 minuten wegrijden. Inmiddels schijnt te zon zodat het wachten iets aangenamer is. We zien zelfs nog libellen voorbij vliegen ter grote van een 747. Nou ietsje kleiner dan. Als het bijna twee uur is komt er nog een auto met drie Duitsers aanrijden. Na het lezen van het informatiepapiertje gaan die overal rond lopen ijsberen. Twee uur naderd en gaat voorbij, maar nog niemand gezien. Voor de zekerheid wachten we nog een kwartier extra, maar we vermoeden dat er niemand gaat komen. Als het kwart over twee is zijn we het zat en gaan weg. We balen stevig van het hele verhaal en verwensen elke Noor die hier ook maar iets mee te maken heeft. Dit is dus echt zo slecht geregeld dat het een schande is. Er stond wel een telefoonnummer op het briefje, maar op de parkeerplaats is geen GSM ontvangst. Daarnaast staat er geen netnummer of landnummer voor. We hebben aan dit leuke verhaal dus bij elkaar al een halve dag verspeeld.
We vervolgen de E6 in ieder geval verder zuidelijk en kijken op de kaart wat we nog meer tegenkomen. We zien dat er een alternatief weggetje naar een gletsjer zou moeten gaan. Dat zegt ook het informatieboekje dat we bij ons hebben. En dus nemen we het weggetjes het dal in. Dit weggetjes loopt zo'n 15 kilometer ver totdat deze met de auto niet verder te bereiden is. We zien echter nog geen enkel stukje ijs. En dus keren we ook hier maar weer van terug.
Het volgende op de kaart is een waterval die ook een stukje van de weg af ligt, zo'n 20 kilometer. Het eerste stuk van deze weg is verhard. Daarna moeten we afslaan over een onverharde weg die in slechte staat verkeert. Op een gegeven moment komen we ook op deze weg werkmensen tegen. We zien dat een van de ploegen dynamiet aan het plaatsen is in gaten in de rotswand. Een tweede ploeg, ongeveer 100 meter verderop, zijn de gaten aan het boren. Na nog 2 kilometer hebben we het met deze weg ook wel gehad. We hadden de waterval allang tegen moeten komen, en aangezien we langs het riviertje rijden kunnen we hem moeilijk missen. Wel zijn we een redelijk nieuwe dam tegen gekomen, dus misschien dat die de waterval om zeep heeft geholpen. We keren in ieder geval om en rijden het stuk terug over de slechte weg. De rots waar de dynamiet in geplaatst was is inmiddels aan stukjes, maar we kunnen nog passeren.
Als we bijna terug op de E6 zitten komen we nog een oude stenen brug tegen die er om vraagt even op de foto gezet te worden. En dus stoppen we hier heel even. Maar al snel begint het weer te regenen zodat we snel de auto weer induiken. Als we weer op de E6 zitten is het al weer redelijk laat, zodat we toch maar op weg gaan naar onze volgende cabin. We komen onderweg nog wel een waterval tegen die ook op de bordjes staat aangegeven en die vlak naast de weg ligt. Daar rijden we nog wel even heen. En dit blijkt wel een redelijke waterval te zijn. Het is niet een echt hoge waterval, maar wel redelijk breed en met flink wat water. Het is een soort mini uitvoering van de watervallen van Shaffhousen. We parkeren de auto en bekijken de waterval eens van dichterbij. Het water stuift flink wat de stenen lekker glad maken. We maken onze foto's dus wel van iets verderaf. Daarna drinken we nog enige warmmakende chocomel in het restaurantje dat bij de waterval staat. Deze geeft ook nog eens een mooi uitzicht op de waterval.
We vervolgen nu verder onze tocht over de E6. Het begint al een beetje te schemeren, wat hier dus echt veel vroeger gebeurt dan verderop in het noorden. En dan gebeurt het, er is weer een eland zo gek om op zijn gemak door een veld heen te drentelen. We kunnen stoppen bij een inhammetje wat we dus ook gelijk doen. Deze eland is eentje van formaat, met flinke geweien op zijn kop. Ook deze krijgt het echter door dat hij bekeken wordt en sprint het bos in. Van deze was het niet mogelijk goede foto's te maken helaas.
Even verderop bereiken we Namsos waar de camping aangegeven staat. We volgen deze bordjes getrouw maar komen op een gegeven moment uit op een klein vliegveld. Er staat een bordje dat om de camping te bereiken we na 100 meter links moeten. Maar dat is een bouwterein met grote plassen water, tussen de verkeerstoren en de landingsbaan. Gelukkig staan er twee mensen te praten die we raad kunnen vragen. Deze bevestigen dat we toch echt het bouwterein over moeten steken. Dit blijkt dus een weggetje te zijn, maar door al het water is dat niet meer herkenbaar. Als we even iets verder rijden zien we inderdaad de camping liggen, wat er al een stuk beter uitziet. Het is nu inmiddels al vrij donker zodat het lastig wordt de cabin te vinden. We hebben gebeld dat we later waren, en nu heeft de beste camping eigenaar de sleutel alvast in de deur van het huisje gedaan. Het zijn cabins die tussen de bomen staan, op ruime afstand van elkaar. We vinden de onze vrij snel. Het blijkt een megacabin te zijn, met zelfs een apart slaapvertrek. Ook de camping zelf is perfect verzorgt. Wat een verschil met waar we vanochtend vertrokken zijn, waar alles oud en gammel was. We zien zelfs de maan even verschijnen. Dat is tenminste in ieder geval een positief einde van de dag, die negatief begon.