Dag 13 - Vrijdag - van de Noordkaap naar Tromsų


We hebben een 'groundhog day' gevoel als we wakker worden deze ochtend. Alleen hebben wij deze keer geen radio die ons wekt. Wel worden we wakker in dezelfde cabin, of zo lijkt het. Oja, we hadden nog een nacht bijgeboekt, dat is ook zo. Rond de cabin giert de wind nog steeds langs alles wat uitsteekt. Dat maakt het extra zwaar om alles klaar te gaan maken voor vertrek. Gelukkig hoeven we deze keer niet echt de cabin uit voor het toilet bezoek. Als we alles hebben ingepakt gaan we op weg richting Tromsų waar iets ten noorden onze volgende camping ligt. We zouden oorspronkelijk nog een overnachting hebben bij Alta maar die moeten we nu overslaan. Dat wordt dus een lange rit vandaag.
Als we, door de tunnel het eiland afrijden, en aan de andere kant de tunnel weer uitrijden lijkt het weer al een stuk beter. Het waait in ieder geval iets minder. We starten met de lange weg terug langs het fjord, deze keer aan onze linkerhand. Ook nu stoppen we af en toe voor de foto's, want zelfs met dit, wat grijzere weer zijn de uitzichten fantastisch. Als we eindelijk de 100 km zuidelijke hebben gehad kunnen we via de E6 westwaards oversteken. We rijden nu door groene dalen en hoge passen. De bomen zijn weer terug zodat alles er gelijk vriendelijker uitziet. Af en toe doorkruist een riviertje het landschap. Ook hier maken we af en toe foto's. Na een uurtje rijden komen we bij de westkust van Noorwegen uit waar we langs de kust afzakken naar Alta. We komen door talloze kleine dorpjes die aan de inhammen van de fjorden liggen. Alles doet zo vriendelijk aan dat we moeilijk kunnen voorstellen dat we nog steeds in het hoge noorden zitten, ver boven de poolcirkel. De weg langs de fjorden loopt dan weer langs het water en dan weer tussen de bergen door. Bij elke bocht lijkt het landschap te veranderd te zijn.
Op een gegeven moment komen we aan bij Alta, waar volgens ons boekje rots-kervingen te vinden zouden moeten zijn. We rijden een heel eind door Alta langs de hoofdweg om een informatiekantoor te vinden om te informeren waar die tekeningen zouden moeten zijn. Als we eindelijk dat informatiekantoor gevonden hebben, blijken de tekeningen langs de weg te liggen. Als we iets verder rijden en Alta zo'n 5 km achter ons ligt zien we langs de weg heel duidelijk het museum op een bord aangegeven. De kervingen zijn gemaakt zo'n 30 meter boven de waterlijn op de gladde rotsen. Er zijn verschillende series van tekeningen van verschillende leeftijden, varierend van 6000 jaar geleden tot 2000 jaar geleden. Ze liggen op 800 meter van elkaar en op verschillende hoogte niveau's. Dat wordt dus weer een aanslag op onze spiertjes, die de Noordkaap nog niet vergeten zijn. We lopen eerst naar de westelijke oever voor de eerste serie. Er loopt een houten pad door de moeilijkere delen, door het bos en de stijlere stukken. De locaties zijn dus erg goed bereikbaar, zodat we al snel de eerste serie tegenkomen. De kervingen zijn per groep gemaakt en bestaan uit tekeningen van mensen, rendieren, boten, vissen en dergelijke. Om ze beter te kunnen bekijken zijn ze nu rood gemaakt, wat dus vroeger niet zo was. We zien inderdaad hele taferelen voor ons op de rotsen. De tekeningen zijn af en toe rommelig maar erg duidelijk. Het is ook precies te zien dat er af en toe artistieke holbewoners bij hebben gezeten. Bij sommige tekeningen is zelfs op te maken of het om een eland of een rendier gaat, terwijl anderen wel erg stylistisch zijn weergeven. Waarschijnlijk gemaakt door moderne kunst liefhebbers. Het geheel maakt in ieder geval nogal wat indruk. We vinden ook nog wat tekeningen die niet rood zijn gemaakt, en vragen ons af of ze deze over het hoofd hebben gezien. We moeten nu bijna een kilometer lopen naar de andere zijde van de baai. Ook de tekeningen die we hier tegengekomen op de oostelijke oever, zijn erg mooi om te zien.
Hierna rijden we snel verder aangezien we nog een hele reis voor de boeg heb. We reizen door langs de vele fjorden. Dan komen we voor een keus te staan. We kunnen de weg verder volgen, maar dan moeten we zo'n 80 km omrijden. Het alternatief is een weg die wordt onderbroken door een grote plas water, daarna een eiland, en weer een plas water. Dat betekend dus twee boten die ons over moeten brengen. Die extra 80 km lijkt ons niet echt wat, zodat we wachten bij het eerste fjord om over te steken. We horen dat de boot verlaat is waardoor we 10 minuten moeten wachten. Na 10 minuten komt de boot inderdaad aan, waarna we al snel aan boord rijden. We zien iedereen naar boven in de boot lopen en wij doen dat dus ook maar. Deze boot duurt blijkbaar zo'n 30 minuten. Boven is een cafetaria waar we koffie kunnen halen, zodat we rustig op een bankje even van het uitzicht kunnen genieten. Na 30 minuten gaat iedereen weer naar de auto. We moeten nu een eilandje oversteken wat ongeveer 30 km weg kost. Grappig is dat bijna alle auto's van de boot in colone naar de volgende boot rijdt, waar de boot al staat de wachten. We kunnen bijna gelijk met de hele colone de boot op, tezamen met een aantal auto's die al stonden te wachten. Deze overtocht duurt minder lang zodat we in de auto blijven wachten. Hierna rijdt de hele colone weer door tot Tromsų waar wij als enige door Tromsų heen rijden naar het noorden. De rest rijdt het centrum in. We moeten nog zo'n 10 km noordelijker rijden langs het fjord, wat een zware opgaaf is. De laatste kilometers zijn altijd het zwaarst zegt men. Het begin ook weer te regenen wat het uitzicht er ook niet beter op maakt. We zien na 10 km de camping aan het water liggen met twee rijen met cabin die in verschillende kleuren zijj geschilderd. We checken in, waarna we onder meeuwen gezang naar onze cabin rijden. Gelukkig lijkt ook deze netjes verzorgt, alleen wat ouderwets ingericht. Er staat zelfs een bank in, die gelijk uitgetest wordt. Naderhand komen er nog wat mensen die bezit nemen van de andere cabins. Wij maken nog snel wat voedsel voordat wij deze dag afsluiten. Vandaag hebben we veel gereden, maar ook veel (natuur) gezien.