Dag 1 - Zondag - Van Harlingen naar Malmö


Het is 7 uur 's ochtend. Het eerste licht is inmiddels verschenen achter de horizon. De eerste vogels wagen zich aan een eerste lied. Op dat moment wordt deze rust verstoord door de wekker die naast mij op het nachtkastje ligt. Als het eindelijk tot mij doordringt dat ik inderdaad wakker ben, merk ik dat ik toch niet de eerste ben. Er zijn mensen die er blijkbaar belang aan hechten om erg vroeg erg druk bezig te zijn. Ik kies er toch voor om eerste maar eens aan de koffie te beginnen. Om deze tijd is dat het enige dat er nog wel vanaf kan.
Vandaag zal de reis gaan starten die 25 dagen moet gaan duren. Dat zijn 24 overnachtingen op 23 verschillende locaties. Het belooft een groot feest te worden.
De start is vrij normaal voor een vakantie. Na de nodige vertragingen lukt het dat toch dat we de auto in de goede richting krijgen. Richting duitse grens. We starten vanaf Harlingen met als dag-bestemming Malmö. Als we eenmaal op weg zijn schiet het ook gelijk goed op. Het is rustig op de weg zodat we 'relaxed' kunnen rijden. Voordat we het weten zijn we al in duitsland. Dat is meestal het moment waarom het vakantiegevoel een beetje probeerd door te breken. In dit geval moet het echter nog iets langer op zich laten wachten.
De eerste stop maken we nog in Duitsland vlak voor de Deense grens. We drinken hier een bakje koffie/thee. En natuurlijk worden de benen even in de rechte toestand gebracht. Veel valt er niet te zien zodat we onze reis snel weer hervatten. Al snel zijn we in Denenmarken. Deze keer hoeven we niet heel Denenmarken van zuid tot noord door, maar nemen we de tocht over de eilanden naar Zweden. Aangezien we van een vorige reis nog wisten dat Denenmarken eigenlijk van zuid tot noord hetzelfde landschap heeft, hoopte we dat we nu eens iets anders te zien te krijgen.
We rijden ook nu redelijk door al wordt het iets drukker op de weg. Als we afslaan naar het oosten kijken we al uit naar de bruggen die een beroemdheid op zich moeten vormen. Als we het eerste eiland oprijden gaan we inderdaad wel over een redelijke brug, maar echt spectaculair is deze nu ook weer niet. En ook het landschap veranderd nauwelijks. Dat veranderd als we het eerste eiland bijna gaan verlaten. We zien in de verte al de lange lage brug die gelijk aan ons eigen zeeland doet denken. We zien dat we aan de 'voet' van de brug van de weg af kunnen naar een parkeerplaats. Dat doen wij natuurlijk ook, aangezien de vingers jeuken om de cameradop eens van de lens te verwijderen. Dit leverd een aantal mooie vergezichten op. In de verte zien wij een grote hangbrug die erg bekend voorkomt. Vast eens gezien op discovery channel. Bij de parkeerplaats is een stenen dijk en zelf nog een stukje strand. En helder water.
Nadat de foto's zijn genomen gaan we weer door. En dus vervolgen wij onze route de brug op. Nu we langzaam de grote hangbrug naderen zien we pas hoe groot dat ding eigenlijk is. Maarja, foto's maken en een stuur vasthouden lukt niet echt. Ook het tweede grotere eiland brengt weinig variatie in landschap. De oversteek van dit eiland kost ongeveer een uur. We belanden op de tweede grote brug die Denenmarken met Zweden verbind. Maar deze brug haalt het niet bij eerste brug. Als we over de brug zijn zien we gelijk Malmö al liggen. Na wat stadsroutes belanden we op een plein in het centrum van Malmö. Er is een parkeerplein voor de deur van het hotel. Dus parkeren wij de auto. Wel staan er borden in het zweeds die iets melden over een festival. We checken in in het Rica hotel, wat er op het eerste gezicht als een redelijk goed hotel uitziet. We worden ontvangen door een typisch zweedse blondine. Ook de kamer kan als goed aangemerkt worden, al is het uitzicht niet op het plein, maar in een zijstraat. Die kamers zullen wel voor de rijkeren onder ons gereserveerd zijn. We besluiten een avondwandeling te maken om de havens en het centrum eens te bekijken. Er valt echter weinig te beleven. Naast wat aardigheidjes hier en daar is het een standaard plaatsje. Maar natuurlijk zijn wij onwetende touristen die geen idee hebben wat er allemaal te zien valt en is het touristen bureau op dit tijdstip ook dicht.
Allereerst even bij het centraal station voor langs naar de haven. We vinden in rij een oude (replica) vicking schip met bijsloep, een minivuurtoren en een hele rij waterspuiters. En dus maar weer terug naar de stad om het centrum verder te bekijken en wat de eten. Het centrum bied 's avonds ook niet veel. Wel zijn er veel terrassen wat het wel gezellig maakt.
Wij kiezen voor een steak restaurant. We kunnen er hier nog net bij op het terras. Al snel wordt het tafeltje naast ons bezet door een wat oudere man en vrouw. Vrijwel gelijk heb ik een discussie met de man over verschillende onderwerpen. De man wist zelfs nog een paar nederlandse woorden die hij geleerd heeft op doorreis naar frankrijk. Deze zeer belangrijke woorden heeft hij opgedaan tijdens de rit over de afsluitdijk. De woorden zullen nooit meer vergeten worden: Slagbomen dalen automatisch. Worden wij nederlanders eens om iets anders herinnerd als alleen klompen.
Na het eten, dat niet echt om naar huis te schrijven is, lopen we nog even langs de auto. Als ik aan kom lopen zie ik al dat er iets mis is met de auto. Hij lijkt scheef te staan. Ik denk gelijk aan een lekke achterband, maar die zijn nog vol. Maar helaas is toch een van de voorbanden lek. Dat hebben wij dus weer. Dus maar gelijk actie ondernemen. Als eerste maar vragen bij de receptie van het hotel of een banden service centrum in de buurt is. We krijgen wel veel medeleven maar echte hulp is het niet. We krijgen in ieder geval een adres gekregen van iets in de buurt dat ons misschien verder kan helpen. En op de valreep wordt ons ook gevraagd waar wij de auto hebben staan dan.. Nu ja, voor op het plein. O, maar dan wordt hij morgen weggesleept omdat er een festival is. Okee.. Mooi om te weten. Dus regelen we een parkeerkaart voor een nabijgeleven parkeergarage. Maar wel eerst dat wiel wisselen natuurlijk. Normaal een klein klusje. Maar doe het nu maar eens met een kofferbak vol met... vanalles..
Na enige zware arbeid krijgen we het toch zover dat een wiel op de achterbank beland, de spullen weer in de auto zitten en de auto in de parkeergarage staat. Als we van de parkeergarage terug lopen komen we langs het adres dat ons gewezen is door de receptionist van het hotel. Het blijkt een soort verhuurbedrijf met ook een klein winkeltje. En nog open. Gelukkig kan deze man ons een plattegrond verschaffen waar wij de volgende dag terecht zouden moeten kunnen.
Na zo'n dag is een bed toch wel heel prettig.