dag 7 « Dag 8 (Zaterdag) - van Gällivare naar Kanstadboth (Noorwegen) » dag 9

Route: Gällivare -> Malmberget -> Jukkasjärvi -> Kiruna -> (Noorwegen) -> Kanstadboth

Een ding is erg zeker deze ochtend, de bedden zijn erg slecht, we moeten eerst alle ledematen strekken voordat er beweging in te krijgen is. Het weer lijkt in ieder geval erg mooi vandaag. We hopen dat dit ook zo zal blijven. We zien dat de meeste tenten al vertrokken zijn. Dat geldt trouwens ook voor de meeste cabin bewoners. Iedereen is hier erg vroeg blijkbaar. Wij zijn rond elf uur klaar om te vertrekken. Vandaag steken we over naar Noorwegen. Maar eerst zoeken we in Malmberget, dat tegen Gällivare aanligt, naar een oude straat die vroeger in gebruik was als woningen en winkels voor de mijnwerkers. Deze straat zou herbouwd moeten zijn. We rijden op goed geluk het plaatsje binnen en vinden inderdaad, geen straat. Als we denken het plaatje bijna doorgereden te zijn draaien we om en rijden via een andere straat terug. Weer niets. We besluiten nog een keer terug te rijden en rijden deze keer 100 meter verder door, waar we een bord zien dat ons goede hoop geeft. We hebben de straat toch gevonden. We zijn de enige bezoekers van de straat. Het lijkt wel een spookstad uit een western. De straat blijkt 's avonds een stuk gezelliger als alles open gaat. Nu zijn er aan het eind van de straat twee winkeltjes en een kraampje open. Ten minste als we het einde van de straat heelhuids halen en niet uitgedaagd worden voor een duel door een of andere cowboy. De winkeltjes blijken rommetjes te verkopen. Het ene winkeltje heeft ook koffie en muffins. Het kraampje blijkt een loterij-achtig iets te zijn. Hier kun je voor 10 kronen een papiertje van een bord af trekken. Het nummer dat erop staat is het artikel dat je gewonnen hebt. Wij winnen nummer 30 die we echter toch ruilen voor een ander nummer. Wij verlaten de spookstraat en gaan verder op weg.

We gaan van de E45 af die we al zolang trouw gevolgd hebben en volgen nu de E10 richting Kiruna. Het landschap veranderd nu redelijk snel in een echt berglandschap. De heuvels worden hoger en hebben meer en meer het karakter van echte bergen. We rijden tot vlak voor Kiruna waar we afslaan richting Jukkasjärvi. Deze plaats is mede bekend omdat het ijshotel hier elk jaar weer gebouwd wordt. We zien de bordjes in ieder geval al zal het hotel nu wel veranderd zijn in een grote plas. Wij willen graag de kerk bezichtigen. Deze kerk is gebouwd met het doel de samen van het geloof te bekeren. De kerk ligt aan het einde van de weg waar tevens parkeergelegenheid te vinde is. Naast de kerk is een openlucht-samenmuseum en de welbekende souveniershop. De kerk kunnen we nu niet bezichtigen omdat er toevallig net een inweidingsritueel plaatsvindt. Wij bekijken de souveniershop dan maar even. Hier zijn handgemaakte samenspullen te koop. Deze zien er mooi uit, beter dan wat we tot nu toe zijn tegengekomen. Helaas is de prijs er ook naar. Wij vinden 1000 kronen voor een houten beker wel erg veel, ook al is hij ingelegd met een plaatje bewerkt been. Het samenmuseum slaan wij deze keer ook over. Ook dat vinden wij erg duur voor een paar tenten. Wij besluiten weer verder te rijden.

Onze volgende stop is Kiruna. Deze, wat grotere plaats, is een mijnstadje welke vlak naast een grote mijn ligt. Het mijnen heeft tot gevolg gehad dat er verzakking optreden zodat een gedeelte van de stad gevaar loopt. Men is van plan dit gedeelte van de stad te verplaatsen. Wij zoeken echter eerst naar een kerk waarvan de bouw geinspireerd is door de vorm van een samentent. De kerk ligt aan de ingang van de stad zodat wij deze keer niet hoeven te zoeken. De kerk heeft inderdaad een aparte vorm en geur. Het lijkt meer op een staafkerk die we in Noorwegen zoveel zijn tegengekomen. Helaas is de kerk niet open voor bezichtiging. Rond de kerk ligt een grote begraafplaats waarvan sommige stenen en houten kruisjes erg oud zijn. We zien zelfs een kruis die half in de grond verzakt is met een afgebroken kruis ernaast. Zo vervallen de graven dus als er geen aandacht meer aan besteedt wordt. Wij gaan verder op zoek naar de mijn. Die zien we al snel liggen als we verder het centrum in rijden. De mijn is gigantisch groot en ondanks dat er tegenwoordig alleen nog maar ondergronds wordt gewerkt zien we half afgegraven bergen. De stad ligt er inderdaad pal naast. Als we door de stad heen rijden zien we een soort houten toren en even verderop een grote kerk. Beide moeten op de foto zodat we de auto parkeren. De kerk ligt op een heuvel en is omringt door bomen. Zoals vele kerken hier heeft ook deze een aparte beltoren. In de kerk is een doping aan de gang zodat we alleen door het raampje kunnen kijken. De tweede stop is de houten toren die van de brandweer blijkt te zijn. Na deze excursies vervolgen wij onze weg.

Niet ver buiten de stad krijgen we weer te maken met werkzaamheden. Dat betekent dat we weer kilometers over grind moeten rijden. In dit geval 16 kilometer. Zelfs op deze weg worden we nog ingehaald door iemand die blijkbaar haast heeft. Als we weer op asfalt rijden is het ineens zo lekker rustig rijden. We waarderen het asfalt in ieder geval wel weer ten volle. We rijden nu de echte bergen in, wat gelijk te merken is aan de bewolking. We komen langs een uitgestrekt meer dat met de bergen op de achtergrond erg mooie uitzichten opleverd. We zien zelfs sneeuw liggen op de sommige bergen. We stoppen bij elke parkeerplaats waar we uitzicht hebben voor foto's. Langs de weg loopt ook een spoorlijn waar zelf ook nog treinen rijden. We zien namelijk een lange ijzerertstrein voorbij rijden als we even stilstaan. Die gaat waarschijnlijk op weg naar Noorwegen om in boten overgeladen te worden. Wij arriveren bij een pas waar we ook gelijk de grens naar Noorwegen tegen komen. Ook hier stoppen we voor enige foto's. Aan de noorse kant staan verspreid kleine hutjes met bij elk hutje een noorse vlag. Aan de zweedse kant zien we geen tekenen van bewoning. We beseffen dat deze plek voor de noren beter bereikbaar is dan voor de zweden.

We nemen afscheid van zweden en rijden verder richting Narvik. Niet veel verder worden we begroet door het eerste uitzicht op een fjord van noorwegen. We waren vergeten hoe adembenemend mooi dit is. We zijn in een dag van het heuvellandschap van Zweden naar de fjorden van Noorwegen overgestapt. We rijden nu op de E6, een weg die we maar al te goed kennen van onze eerdere reis in Scandinavie. Wij volgen de E6 en later de E10 verder richting de Lofoten. We worden bij elke bocht weer verrast door het uitzicht. Als we het eiland Hinnøya via een grote brug oprijden stoppen we om te bepalen waar we gaan overnachten. Onze noorse campinggids uit 2007 geeft aan dat er in Sortland een camping ligt. Dat is echter nog wel anderhalf uur rijden. We besluiten iets verder te rijden om te zien wat we tegenkomen. Het eerste bordje met een indicatie van cabins is afgeplakt zodat we vermoeden dat het vol is. We rijden verder en slaan op een gegeven moment af. Deze weg verlaat het fjord en slingert nu de berg op. We komen langs een meertje waar we ook een bordje zien staan met cabins. Hier stoppen we om te kijken of het iets is. Er is inderdaad nog een cabin vrij die wij graag bezitten voor de aankomende nacht. De cabins staan beneden bij het meertje. Er zijn 6 cabins die in een halve cirkel staan. In de cabin naast de onze zitten fransen die buiten aan de pringles chips zitten. Wij pakken echter een biertje erbij. Morgen moeten we besluiten welke kant we verder op gaan. Maar eerst genieten we nog van het mooie weer dat ook hier in ieder geval vandaag nog de overhand heeft.


Foto 1: De mijnwerkersstraat van Malmberget

Foto 2: De oude kerk van Kiruna

Foto 3: Een meer langs de E10 naar Noorwegen

Foto 4: Het Herjangsfjorden (zijtak van de OvotFjorden)

dag 7 « » dag 9