dag 5 « Dag 6 (Donderdag) - van Östersund naar Sorsele» dag 7

Route: Östersund -> Hammerdal -> Dorotea -> Torvsjö -> Vilhelmina -> Storuman -> Sorsele

Als we wakker worden zien we dat het buiten een drukte van belang is. Bijna iedereen is bezig met inpakken en schoonmaken. Het lijkt op een massale volksverhuizing. Wij moeten echter toch eerst koffie hebben voordat we de dag beginnen. We hebben deze ochtend geen zin om met het reisverslag bezig te gaan. Dat moet vanavond maar. In plaats daarvan nemen we de tot nu toe verzamelde boekjes ter hand die we eens willen doorlezen. Ook onderzoeken we wat er te zien valt in de omgeving. We vinden een waterval maar die ligt behoorlijk uit de route. Dit bewaren we dus voor later. Verder zijn er allemaal mijnmuseums die allemaal meer ten oosten van ons liggen. Wij besluiten gewoon te genieten van de natuur die we onderweg tegen gaan komen. Iets na elf uur gaan we op weg, wederom via de E45.

We rijden een stukje tot aan Strömsund. Hier stoppen we voor enkele broodjes en wat drinken. Volgens de boekjes moet hier in de buurt een uitzichtpunt liggen waar we een mooi blik zouden kunnen werpen op de meren en bossen. Dit uitzichtspunt vinden wij echter niet. En dus zoeken we toch de E45 maar weer op. We zien langs de kant van de weg een bord: Lapland -> dat natuurlijk in het zweeds. Het vreemde is dat ook de weg gelijk van rood weer terug naar zwart veranderd. De laplanders houden dus meer van zwarte wegen. Ook het landschap veranderd weer iets. De heuvels staan wat dichter op elkaar en zijn hoger zodat het meer een heuvellandschap lijkt. Ook zien we dat de naaldbomen in aantallen groter worden en de loofbomen in aantallen afnemen. We vinden het in ieder geval frustrerend dat wij het ene mooie uitzicht na het andere zien en dat de parkeerplaatsen langs de weg altijd net precies verkeerd liggen met alleen uitzicht op de weg en bulten bomen. Na een tijdje vinden we dan toch een plek waar we een mooi uitzicht op een meer hebben en waar we ook kunnen stoppen. Nu we eindelijk een van de mooie uitzichten op de foto hebben gezet voelen we ons meer voldaan. We rijden nu naar Torvsjö waar oude watermolentjes te zien zijn. We moeten hiervoor van de E45 af. Vreemd genoeg mogen we op dit kleinere weggetje 110 rijden terwijl op de E45 meestal 90 en af en toe 100 toegestaan is. Even verderop zien we dat het inderdaad mis is gegaan. De auto van een wat oudere dame is in botsing gekomen met een vrachtwagen. Gelukkig is er alleen blikschade maar de vrouw zit er nogal onthutst uit. Het is een zielig tavereel. Even verderop kunnen we afslaan bij de bekende bruine bordjes. Na nog 10 kilometer over een bijzonder slechte weg zien we een parkeerplaatsje. Er is maar 1 andere auto, een camper waar de man en vrouw rustig buiten op een stoeltje zitten. Het is hier inderdaad erg rustig en prettig vertoeven. Wij gaan echter op zoek naar die molens waar er volgens het informatiebord 3 van moeten zijn, elke een stukje lager langs het riviertje. De molentjes zijn kleine hokjes waar het water doorheen geleid wordt. Bij de eerste die wij tegenkomenh stroomt het water inderdaad door het huisje maar draaien doet de molensteen niet. Bij de molen die iets lager ligt is ook een aparte sluis gemaakt voor een op waterkracht aangedreven slijpsteen. Wij proberen of deze inderdaad gaat draaien als wij de sluis openzetten, maar helaas. Misschien moeten we de sluis nog verder openzetten. Dat proberen we toch maar niet in het besef dat we de sluis misschien niet meer dichtkrijgen. Dan is als laatste de onderste molen van de drie aan de beurt. Deze is netjes rood geverft en lijkt daarmee volledig gerestaureerd. Na al het onderzoeken en fotograveren hebben we wel een kop koffie verdiend. En aangezien het hier heerlijk rustig is besluiten we het toevallig aanwezige bankje te bezetten.

We rijden verder richting Vilhelmina. De weg is nog steeds erg slecht, zodat we de bordjes 90 maar negeren en niet al te hard rijden. We rijden midden door de bossen en hopen dan ook iets te zien van het dierlijke leven dat zich in deze bossen schuil zou moeten houden. Maar we zien alleen bomen. Bij Vilhelmina komen we de E45 weer tegen. Deze volgen we weer verder noordwaards. Na een tijdje veranderd de weg ineens in een grindweg. Werkzaamheden heet dat, ondanks dat we geen enkele activiteit zien. We rijden langzaam verder in de hoop dat we geen lekke banden krijgen. Dit gedonder zet zich voor enkele kilometers door voordat we weer op een normale weg uitkomen.
Iets verder stoppen we even langs de weg als we wederom een mooi uitzicht zien. Het is windstil zodat de meren er heel vlak uitzien en bijna perfecte spiegelingen geven in het water. Wij hopen maar dat we dit op de foto kunnen krijgen. Na deze stop besluiten we een camping te zoeken. Zo ver noordelijk is het niet zo dik bezaaid met de campings en al helemaal niet met campings die cabins hebben zodat we deze keer maar wel even bellen. Ook deze keer blijkt het geen probleem. Rond half acht arriveren we bij de uitgezochte camping. Bij de receptie kopen we ook gelijk twee kaartjes met dieren erop. Die zijn voor de kinderen. De cabin ligt als laatste van een rijtje cabins. Voor ons ligt het veld dat normaal gebruik moet worden voor de tenten en campers. Nu is het echter leeg zodat we een vrij uitzicht hebben. Naast ons is de cabin bezet door een zweeds gezin. De kinderen van het gezin vinden ons blijkbaar erg interessant want die zitten ons de hele tijd aan te kijken. Wij trekken ons daar echter niets van aan. Van de muggen trekken we ons op een gegeven moment wel wat aan, ze komen met velen, zodat wij onze stek binnen de cabin zoeken.

Foto 1: Een van de vele meren ergens bij Hammerdal

Foto 2: De watermolens van Torvsjö

Foto 3: Een van de andere vele meren ergens bij Storuman

dag 5 « » dag 7