dag 15 « Dag 16 (Zondag) - van Rollag naar Oslo

Route: Rollag -> Flesberg -> Kongsberg -> Heddal -> Drammen -> Oslo

Zowaar, het lijkt erop dat we vandaag vakantieweer krijgen. We zien zon door het raampje van de cabin schijnen. Daarnaast is het ook nog eens lekker warm met een temperatuur van 19 graden buiten. We zijn vandaag vroeg, vroeger dan normaal. We willen namelijk nog zeker twee staafkerken zien voordat we in Oslo de boot op moeten. Omdat we geen ticket voor de boot hebben kunnen uitprinten willen we op tijd in Oslo zijn om geen problemen te krijgen bij de check-in. Het is nog voor tien uur als we bijna klaar zijn met inpakken. We zien twee oudere mannen aan komen slenteren. Het blijken de geldophalers die, omdat de eigenaar er niet is, even zijn taken waarnemen. We krijgen ongewild te horen dat een van de mannen gisteren geen enkele vis heeft gevangen. Hij meldt ons dat als hij vandaag ook niets vangt hij toch echt met dynamiet gaat vissen. We betalen de man die, ons ook nog het advies geeft om gewoon maar te hard te rijden. Er is toch geen controle op de weg. Ik vertel hun dat dit niet nodig is aangezien we nog maar een klein stukje hoeven te rijden. We wensen de mannen geluk bij het vissen en gaan op weg.

Onze eerste stop is in Rollag. We moeten onze staafkerken quest namelijk nog afmaken. En de eerste vinden we op nog geen 10 kilometer van ons startpunt van vandaag. Wij vinden de kerk buiten het dorp. Het is een klein kerkje dat al het een en ander aan renovatie heeft doorgemaakt. Zo heeft deze kerk dakpannen. Verder is alleen de binnenkerk nog over. De kerk is ook op zondag te bezichtigen maar gaat pas om twaalf uur open, wat voor ons te laat is. We maken enkele foto's waarna we op weg gaan naar de volgende kerk. Deze ligt niet veel verder langs dezelfde weg in het dorpje Flesberg. Ook van dit kerkje valt weinig te vertellen. De kerk ziet er van buiten niet spectaculair uit. Er is volgens ons op een latere datum een torentje bijgebouwd dat met zijn rode kleur niet echt past bij de kerk. Maar dat hebben we al eerder meegemaakt en toen was de kerk van binnen wel interessant. De buitendeur staat open zodat we in het voorhalletje kunnen kijken. We horen echter een babygeluid binnen de kerk. Er wordt dus gedoopt vandaag. Er hangt ook een briefje dat de kerk later op de dag open zal gaan voor bezichtiging. Ook hier wachten wij niet op en gaan verder op weg.

We komen aan bij Kongsberg, een wat grotere plaats. Hier slaan we af richting Heddal dat 20 kilometer ten westen van Kongsberg ligt. In Kongsberg komen we nog een interessant uitzicht tegen. Dwars door Kongsberg loopt de vrij brede rivier, de Lågen. In de stad zelf ligt een waterval van deze brede rivier. Voor de bewoners van deze plaats zal het wel standaard zijn en het is dan ook niet de waterval van Shaffhousen, maar hij is toch mooi om te zien. Het water is turbulent en helaas niet helemaal helder. De weg naar Heddal is heel anders dan we gewend zijn van Noorwegen. We rijden tussen vriendelijke bergen met overal veel bebouwing. Het is duidelijk dat er in het zuiden van Noorwegen veel meer mensen wonen. Het duurt niet lang voordat we in Heddal arriveren. Hier gaan we de laatste staafkerk van vandaag, en trouwens ook van deze vakantie bezoeken. We zien hem al van ver staan. Het is een mooie, grote staafkerk. Het is dan ook gelijk toeristisch. Er is een grote, verharde parkeerplaats, die natuurlijk weer bijna geheel veroverd is door Nederlanders. Er staat vlak bij de kerk een oude omgebouwde boerderij waar we een restaurant annex souvenirwinkel en een ruimte waar enkele kerkelijke voorwerpen worden getoond, vinden. Ook zouden we hier kaartjes moeten kunnen kopen voor de kerk. We komen erachter dat dit inmiddels is veranderd , we kunnen de kaartjes nu in de kerk zelf kopen. En dus gaan we op weg naar de kerk. We gaan gelijk naar binnen voordat het drukker wordt. We mogen voor 50 kronen naar binnen, waar we ook nog foto's mogen maken. De kerk is van binnen imposant. Het is gelukkig niet zo heel druk al kunnen we niet echt goed foto's maken. Nadat we ook alle details hebben bekeken gaan we naar buiten. We kunnen tussen de binnenkerk en de buitenkerk om de kerk heen lopen. Vroeger werden deze corridoren bezet door mensen die niet de kerk in mochten, zoals de armen, de criminelen etc, maar die toch de dienst wilden bijwonen. Het is er nu erg donker. Daarna bekijken we hem nog van buiten. Ook hier vallen ons details op die niet zo snel te zien zijn. We zien bijvoorbeeld een tekening van twee mannen die een grote druif tussen hun in dragen. Als we zijn uitgekeken staan gaan we weer op weg richting Oslo.

We komen weer langs Kongsberg waar we een toeristenbordje hebben gezien van een zilvermijn. We besluiten daar ook even te kijken al weten we nu al dat een bezoek aan de mijn waarschijnlijk te veel tijd in beslag zal nemen. Als we aankomen zien we dat we gelijk hebben. De volgende tour gaat om drie uur en duurt anderhalf uur. We kunnen echter wel bij een kleine uitstalling van stenen kijken waar natuurlijk ook een winkeltje te vinden is. Op weg hier naartoe wordt onze aandacht getrokken voor een rups die over het grindpad zo snel mogelijk naar het gras aan het kruipen is. Het is echter niet een klein rupsje zoals we die eerder hadden gezien. Dit is een megarups van bijna 10 cm lang en een cm dik. Hij is groen met een grote stekel achterop. Ondanks zijn verwoede pogingen om tussen de grassprieten te verdwijnen weten we hem op de foto te zetten. Al moeten we hem wel even op de stenen terugzetten voor de foto. Hij zal het ons wel vergeven, zo hopen we. We vragen ons echt af wat voor vlinder hier uit moeten komen. Dat moet wel een megavlinder zijn. Nadat we verzadigd zijn met fotomateriaal zoeken we de stenenverzameling op. Dit blijkt ook best interessant te zijn al is het erg weinig dat is uitgestald. De winkel is wel erg groot en heeft naast stenen ook sieraden, houten beeldjes, kleding en zelf stukjes meteoriet te koop. Het zal echter wel niet echt meteoriet zijn zo vermoeden wij. Nadat we alles hebben gezien vervolgen we onze weg.

We komen uit bij Drammen vanwaar we een snelweg kunnen volgen naar Oslo. Als we op deze weg zitten komen we borden tegen dat er tolpoortjes zijn. We snappen echter niet goed hoe we zouden moeten betalen. We rijden dus maar gewoon door. Misschien krijgen we later de rekening nog wel. We hopen niet dat de kustwacht ons nog achterna komt om de tol te innen als we eenmaal op de boot zitten. Zelfs op zondag is de weg erg druk met zelfs file op sommige stukken. We komen echter ruim op tijd in de haven aan. We besluiten om maar gelijk de auto-checkin baan te volgen. Er zijn drie banen voor het inchecken maar die staan allemaal vol, met Nederlanders natuurlijk. Sommigen staan al buiten hun auto met elkaar te praten. Wij passen nog net met onze auto achter een van de rijen. Een lichtkrant verteld ons dat het inchecken pas om vijf uur zal starten en het is nog maar vier uur. We zijn dus behoorlijk te vroeg. We besluiten de auto af te sluiten en naar de terminal te lopen. In de terminal zitten twee veerboot maatschappijen. Er staan geen mensen voor de stena-line balie zodat wij gelijk geholpen worden. Het meisje achter de balie verzekerd ons dat we alleen het boekingsnummer nodig hebben. Ze wil wel een briefje uitprinten dat echter om technische redenen niet lukt. Wij weten al genoeg en gaan op zoek naar iets te eten. We komen bedrogen uit. Er is niets, echt niets in de buurt van de terminal en de haven waar we iets te eten kunnen krijgen. We zien een kiosk aan de andere kant van het haventerrein, maar deze is dicht. We besluiten dan maar naar de auto te terug te lopen om koffie te maken. En dan eindelijk is het vijf uur zodat we kunnen inchecken. Omdat het boarden niet eerder dan zeven uur zal beginnen hopen we dat we met twee uur genoeg tijd hebben om snel een stukje te lopen en op zoek te gaan naar eten. We komen echter bedrogen uit. Als we eenmaal ingecheckt zijn en het briefje lezen dat aan ons gegeven is komen we er achter dat om veiligheidsredenen we niet van het terrein af mogen. Maar Stena-line heeft hier aan gedacht en een kraampje neergezet. We bestormen gelijk dit kraampje maar komen voor de tweede keer bedrogen uit. Het kraampje heeft alleen maar koffie en muffins. Wat een service bij Stena-line. We overleven het echter toch, tot zeven uur.

We bekijken hoe het ontschepen verloopt en zien dat dit lekker chaotisch verloopt. Wij mogen al snel oprijden, een van de voordelen van vroeg arriveren. Het eerste dat we doen als we eenmaal aan boord zijn is het opzoeken van onze cabin. En gelukkig kunnen we eindelijk wat positiever over Stena-line worden. De cabin is namelijk mooi aangekleed. Daarna gaan we op zoek naar het eten dat we al enkele uren geleden wilden hebben. We vinden echter niet snel iets simpels te eten. We vinden alleen twee restaurants die erg duur zijn en daarnaast al volgeboekt. Wij willen gewoon een broodje, is dat soms te moeilijk. Pas als we al ver op zee zijn en nog even op het dek rondlopen vinden we een kiosk, die ineens open is gegaan, waar we een broodje worst en hamburger kunnen krijgen. Met een volle maag genieten we nog even van het uitzicht. We komen langs een eilandje dat omgetoverd is tot een fort met grote kannonen die dreigend naar zee wijzen. Ook bekijken we de sierlijkheid waarmee de meeuwen achter de boot meevliegen. Met schijnbaar groot gemak zweven ze op de wind, af en toe hun kop even draaiend op zoek naar iets interessants. Deze meeuwen zijn van boven zwart wat voor ons nieuw is. Ze komen zo dichtbij dat we mooie foto's kunnen maken. Maar al snel wordt het te donker en koud op het dek zodat we de rest van het schip gaan verkennen. Natuurlijk bestaat dit voornamelijk uit de winkel. We vinden echter weinig interessante dingen. We vinden nu wel een koffiehoek waar pizzapunten en broodjes te krijgen zijn. Hier zitten we nog even voordat we ons terugtrekken naar de hut. We werken nog even aan het reisverslag voordat we gaan slapen. Helaas zal van slaap weinig komen omdat we flinke ruwe zee tegenkomen waardoor alles, inclusief wijzelf, heen en weer geslingerd worden.


De volgende ochtend zijn we voor zeven uur wakker. Na het inpakken van onze spullen zoeken we gelijk het autodek op. En al snel mogen we als een van de eersten afrijden. De rest van de dag wordt in beslag genomen door de terugreis. Veel snelweg, veel auto's en veel werkzaamheden aan de weg. Bij elke kilometer dat we dichter bij huis komen wordt het ook gelijk warmer. We overdenken onze vakantie. Als we eerlijk zijn lijkt het begin van de vakantie eerder een jaar geleden dan twee weken. Vreemd werkt dat zo, als je elke dag door een ander land reist. Wij kijken al uit naar volgend jaar.


Foto 1: De staafkerk van Heddal van binnen

Foto 2: De staafkerk van Heddal van binnen

Foto 3: Aankomst van de boot

Foto 4: Op weg door het Oslofjord

Foto 5: Op weg door het Oslofjord deel 2

dag 14 «