dag 14 « Dag 15 (Zaterdag) - van Øvre-Årdal naar Rollag » dag 16

Route: Øvre-Årdal -> Undredal -> Aurlandsvegen -> Hol -> Torpo -> Gol -> Nesbyen -> Rødberg -> Uvdal -> Nore -> Rollag

Regen, regen en regen. Het ziet er vandaag niet al te best uit. De lucht is compleet grijs met zelfs laaghangende mist. We redden het om vandaag rond 11 uur alles ingepakt te hebben, koffie gedronken te hebben en alle toiletactiviteiten achter ons te laten. Onze camping zit aan een doodlopende weg die we echter nog wel iets verder uit kunnen rijden. De weg eindigt bij Hjelle. We hebben op de kaart gezien dat iets verder de vettisfossen, een mooie, bezienswaardige waterval te vinden is. We weten echter niet hoeveel verder lopen dit is. We vinden dit al snel uit als we bij Hjelle arriveren. Een onderzoek van de aanwezige borden leert ons niet zo heel erg veel. Dan maar onze eigen boekjes raadplegen. Hier vinden we wel iets over de waterval. Het boekje beweerd dat het een flinke, niet gemakkelijke wandeling betreft. Met dit vieze weer hebben we hier toch geen zin in. En dus rijden we terug. Een heel klein stukje terug is namelijk vlak bij de weg ook een mooie waterval te zien. En deze kunnen we natuurlijk ook op de foto zetten. Als we naar de waterval lopen zien we een paar kevers die doodstil, als verdooft op de planten zitten. Ook deze torren zetten we op de foto. En dan vangen we nu echt onze tocht voor vandaag aan

We willen de route volgen die de Aurlandsvegen genoemd worden. Deze start een stukje westelijk aan het Sognefjord. Om hier te komen rijden we een route die door een hele serie tunnels loopt. We beginnen met een paar kleine tunnel tot 2 kilometer, daarna eentje van bijna 8 kilometer gevolgd door weer een paar kleintjes. Wat volgt is de lange tunnel van bijna 25 kilometer. Deze tunnel hebben we ook al eens eerder bereden maar hij blijft verbazen. Van de strenge veiligheids-maatregelen van de Mont-Blanc tunnel is hier niets te merken. Gewoon kale rots met lampen erin dat is het wel zo'n beetje. Wel hebben de Noren om de 6 kilometer een holte gemaakt waar je kan stilstaan en eventueel keren. Deze holte is verlicht met blauwe lampen zodat het een onderbreking vormt van de tunnellichten die trouwens nooit in een rechte lijn lopen. De tunnel is in een flauwe bocht geboord. Bij alle stopplaatsen staan natuurlijk toeristen om foto's te maken. En inderdaad, wij zijn ook toeristen dus ook wij gaan even stilstaan om wat foto's te maken.

Vlak na deze tunnel beginnen de Aurlandsvegen. Wij rijden echter nog een stukje verder door naar Undredal. In Undredal staat een staafkerk die we nog niet hebben bezichtigd, een aangezien we tot doel hebben gesteld alle staafkerken die er zijn te bezichtigen moeten we toch echt even van de route afwijken. Undredal is een klein dorpje dat aan het fjord ligt. Als we het dorpje binnenrijden zien we de kerk al liggen. Wij moeten echter onderaan in het dorpje parkeren. Het dorpje is zo klein dat het niet ver lopen is naar de kerk. En dus gaat de paraplu uit de auto en lopen we door het dorpje de berg weer op. Het kerkje ziet er van buiten niet uit als een staafkerk. Hij is ten eerste wit en heeft dakpannen. Maar de kerk staat echt aangemerkt als staafkerk. Er hangt een briefje op de deur dat de kerk open is vanaf twee uur. Het is op dat moment vier minuten voor twee. Wij wachten daarom nog wel even. Om twee uur komt inderdaad een vrouw aanlopen met een sleutel in de hand. Nadat wij kaartjes hebben gekocht laat de vrouw ons binnen. Er zijn nog twee andere bezoekers, twee vrouwen. Onze gids verteld ons in het engels iets over de kerk en zijn geschiedenis. Dat doet ze erg goed. Het is boeiend te weten wat er precies met de kerk is gebeurd. Zo leren wij dat de kerk bijna letterlijk van de berg af was gevallen als er niet net op tijd geld was voor een reddingactie. Ook is het uiterlijk van de kerk behoorlijk beïnvloed door Engelsen, Fransen, Duitsers en vooral Nederlanders. Een Nederlandse familie heeft veel geld in de kerk gestoken. De invloeden daarvan zijn nog steeds zichtbaar in de tekeningen die op de wand zijn aangebracht. De kerk is zeker van binnen de moeite van het bekijken waard. We zijn 45 minuten verder als we weer buiten de kerk stappen. Wij vervolgen snel onze reis.

We starten met de Aurlandsvegen. De weg gaat allereerst redelijk stijl omhoog via vele kleine tunneltjes met scherpe bochten in de tunnels zelf. Een van de tunnels is zo krap dat er een stoplicht voor staat zodat maar van één richting verkeer in de tunnel kan rijden. De route is erg mooi al is het uitzicht met de regen, die onophoudelijk tegen ons vooruit aan stuitert, niet al te goed. Geen mooie foto's deze keer, wat erg jammer is, want we zien wel dat we echt mooie vergezichten zouden hebben gezien. Als we boven zijn rijden we door een hooggelegen dal waar geen bomen meer groeien. Hier komen we langs het Strandavatnet meer. Dit meer is ontstaan door een dam voor een waterkrachtcentrale. Men zegt dat als men onder water kijkt met helder weer nog steeds de resten van de zomerboerderijen te zien zijn die ten prooi zijn gevallen aan het nieuwe meer. Bij het meer vinden we een hotel met een restaurantje . Hier halen we een tostie die we met uitzicht op de mist opeten. Als we verder rijden dalen we gestaag weer af naar lagere oorden. Al snel rijden we weer tussen de bomen in. We komen uit bij Hol waar we een kerk tegenkomen die verdacht veel op een staafkerk lijkt. Als we gewapend met de paraplu op onderzoek uitgaan komen we erachter dat deze kerk oorspronkelijk wel een staafkerk is geweest. Maar de kerk is compleet opnieuw opgebouwd. We komen uit bij weg E7 die we volgen richting Gol.

Het is vandaag echt een staafkerkendag want we komen nu de volgende al weer tegen. We zijn in Torpo waar alleen een gedeelte van de kerk bewaard is gebleven. Alleen het middelste gedeelte staat er nog. Wat er nog staat is echter nog wel origineel. Grappig is dat de nieuwe kerk pal naar de oude is gebouwd. Deze kerk kunnen we van binnen bekijken. Binnen staat nu niets meer omdat de kerk niet meer als kerk in gebruik is. Dit is met veel staafkerken niet het geval, die zijn nog gewoon in gebruik. We kunnen nu heel goed de 'staven' zien, massieve palen waar de gehele kerk omheen gebouwd is. Ook deze kerk strepen we op de kaart als gezien aan. En we gaan op weg naar de volgende kerk. Deze staat in Gol wat niet veel verder ligt. Als we daar aankomen moeten we zoeken waar de kerk zou moeten liggen. We rijden namelijk een terrein op waar een serie geschakelde cabins staan. We ontdekken echter een bruggetje waar we overheen kunnen lopen. We parkeren de auto en bekijken wat er aan de overkant van het water is. We hebben de kerk gevonden alleen staat deze als onderdeel van een soort landsmuseum achter een hek, wat nu gesloten is. We kunnen de kerk dus niet eens van buiten bekijken. Teleurgesteld rijden we verder.

We willen vandaag nog twee staafkerken bezoeken. Deze liggen langs een andere naar het zuiden lopende weg waar we via een binnenweg naartoe kunnen rijden. Deze binnenweg rijdt met dit weer echter beter dan de 'grotere' weg. De grotere weg heeft namelijk erg veel last van spoorvorming wat deze kleinere weg niet heeft. Daarnaast worden we getrakteerd op een mooie rit door bossen en af en toe een meer. De bomen staan hier niet zo dicht bij elkaar zodat mos de kans heeft gekregen zich te nestelen. En aangezien het mos een lichtgroene kleur heeft contrasteert dit erg mooi met de stammen van de bomen. Zelf met regen weten we hier een paar mooie foto's van de te maken. We komen bij Rødberg weer op de grote weg richting Uvdal waar we weer een staafkerk tegenkomen. Deze kerk kunnen we ook alleen van iets verder af bekijken omdat de kerk en de omheining zelf gesloten zijn. Het is wel een mooi exemplaar, de kerk. Bij de kerk staan ook aparte huisjes met twee verdiepingen waarvan de bovenste verdieping breder dan de onderste verdieping is. We hebben deze hutten in dit gebied al meer gezien. Het lijken wel hooischuurtjes of iets dergelijks. We maken van dit alles foto’s en rijden verder. We komen aan in Nore waar we de laatste staafkerk van vandaag bezoeken. Deze kerk staat vrij in het veld zodat we er geheel omheen kunnen lopen. Het is een kleine kerk met dakpannen maar verder wel geheel in houtkleur. Ook deze kerk is gerestaureerd en is heden te dage maar een flauwe vertegenwoordiging van de grandeur van de oorspronkelijk kerk.

Na al die staafkerken is het wel weer genoeg geweest voor vandaag. We gaan op zoek naar een camping. Bij Rollag komen we een camping tegen die ons echter niets lijkt. We rijden door op zoek naar de volgende. We vinden wel een bordje maar we vinden geen camping. We komen bij mensen op het erf terecht. We rijden dus maar door. We komen aan bij een camping die ons wel iets lijkt. Helaas is de receptie gesloten. Wel hangt er een briefje met een telefoonnummer op de deur. Na een telefoontje is het geregeld dat we cabin 6 kunnen gebruiken. De sleutel zit in de deur en de betaling komt morgen wel. We zijn hier erg blij mee want we wilden niet al te lang nog zoeken. En daarnaast is de cabin erg gezellig ingericht met een mooi uitzicht op een brede rivier. Niet dat we daar veel van zien, want het regent nog steeds. En zoals we al snel uitvinden hebben we echt een zaklamp nodig 's avonds want het is stikdonker op de camping. Wij maken ons echter toch op voor de laatste dag morgen.


Foto 1: De tunnel op de E16 tussen Bergen en Oslo

Foto 2: Het Sognefjord in regen

Foto 3: Vanaf de E7 naar Rødberg

Foto 4: De staafkerk van Uvdal

dag 14 « » dag 16