dag 12 « Dag 13 (Donderdag) - van Grong naar Dombås » dag 14

Route: Grong -> Formofoss -> Steinkjer -> Ttjørdal ->Trondheim -> Oppdal -> Dombås

Net als gisteren begint ook vandaag weer met regen. De regen maakt zo'n kabaal op het dak van het huisje dat we minstens denken dat het wel moet stortregenen. Het klinkt echter erger dan het is. Als we zo eens naar de lucht kijken reist ons vermoeden dat de regen ons vandaag zo af en aan best zal gaan pesten. Maar we laten de regen ons niet kisten en gaan op weg.

De eerste halte is nog geen 10 kilometer zuidelijker waar we de Formofoss tegenkomen, een van de vele watervallen langs deze rivier. We moeten een klein stukje door de wildernis heen rijden om bij een parkeerplaats uit te komen. Het regent echt nog steeds zodat we maar even wachten totdat de regen iets minder wordt. Tijdens het wachten komt een tweede auto aanrijden die naast ons parkeert. Er zitten twee mannen in de auto die als ze uitstappen gelijk als vissers herkenbaar zijn. Er komt van allerhande vissersgerei achter uit hun auto dat allemaal meegesjouwd wordt. Een paar momenten later wordt het redelijk droog zodat ook wij op onderzoek gaan. Voor de zekerheid gaat echter de paraplu wel mee. We moeten een kort paadje door het bos volgen om bij de waterval te komen. De waterval is echter al wel goed hoorbaar. We komen uit boven de waterval die natuurlijk net achter rotsen een behoorlijk stuk naar beneden valt. Het pad loopt verder naar beneden. Wij volgen dit paadje en komen uit bij een trappetje naar een lager gelegen rots. Vanaf deze rots kunnen we de waterval redelijk goed zien. We zien ook waar de vissers heen gegaan zijn. Je kan via een ladder op een paar rotsen komen die in het water liggen. De vissers zijn hun hengels in gereedheid aan het brengen. Aan de overkant van de rivier zien we ook een visser die hetzelfde aan het doen is. We zien dat aan de overkant , net zoals hier, de waterval slecht bereikbaar is. Zo blijven de watervallen in ieder geval natuurlijk, zonder uitkijkplatformen en dergelijke. Wij lopen terug naar de auto om onze tocht ter vervolgen.

We volgen de E6 verder zuidelijk langs het Snåsavatnet meer. De vorige vakantie zijn we een andere route gereden, namelijk via Namsos. Bij Steinkjer komen we weer op een bekende weg. Onderweg naar Ttjørdal zien we een bordje dat er een bezienswaardige kloosterruïne zo'n 4 kilometer van de weg af ligt. Die willen we wel even bekijken. We hebben hier een mooi uitzicht op het landschap. We komen al snel op de bekende grindwegen uit. We hebben echt het gevoel dat we hier al eens gereden hebben. En na een paar afslagen weten we het zeker, we zijn hier al eens geweest. Als we bij de parkeerplaats uitkomen draaien we dus ook gelijk om en rijden terug. We herinneren ons dat we de ruïne hebben bezichtigd en even verderop zijn we bij de vesting is het water geweest, die toen echter dicht was (zie vakantie 2007). Zoals gezegd hebben we wel mooi uitzichten vanaf deze weg. Wij vervolgen onze weg en komen iemand op de weg tegen die het blijkbaar beu is dat bij alle campings waar hij komt geen cabins meer vrij zijn. Hij sleept zijn eigen cabin mee achter de auto. Het is een apart gezicht. Verderop zien we weer een bordje dat er iets interessants te zien is. We kunnen uit het bordje niet opmaken wat het is zodat we toch maar besluiten maar op onderzoek uit te gaan. Maar ook hier komt alles bekend voor. Ik herinner mij nog een haan die midden op de weg stond. Dus ook hier keren we om en besluiten nu maar door te rijden naar Trondheim. Ook hier zijn we al geweest, maar toen waren we te laat om de kathedraal te bekijken. Het is nu drie uur zodat we ruim op tijd zouden moeten zijn. Volgens onze informatie zijn de openingstijden buiten het seizoen tot 4 uur. Omdat een en ander toch al bekender is vinden we onze weg snel naar de kerk. Ook een parkeerplaats is snel gevonden. Zelfs de zon laat zich even zien. We lopen naar het informatiewinkeltje dat bij de kathedraal staat waar de kaartje gekocht moeten worden. Op de deur staat inderdaad dat de kathedraal tot 4 uur open is. Dan zijn we dus mooi op tijd. We moeten wachten op twee Nederlanders die voor ons bij de balie staan. En omdat we kunnen meeluisteren met het gesprek horen we het slechte nieuws al. Blijkbaar willen ze toeristen weren want de tijden zijn ineens veranderd. De kathedraal is nu al om 3 uur gesloten. Dit is dus de tweede keer dat het hier belachelijk geregeld is. Trondheim krijgt een beetje een nare smaak zo. Wij besluiten geen minuut langer hier te blijven en gaan terug naar de auto.

Hier besluiten we welke route we verder gaan volgen. Ook kijken we op internet via een toevallig aanwezig draadloos netwerk of er boten gaan. Na veel zoeken vinden we uit dat we zondagavond mee kunnen op de nachtboot van Oslo naar Denemarken. We besluiten de E6 nog een stuk verder te volgen richting Oppdal. Maar eerst moeten we Trondheim uit zien te komen, wat nog niet meevalt. We komen zelfs op de E6 in een soort file terecht. Maar die duurt gelukkig niet lang zodat we al snel weer op de vertrouwde wegen uitkomen. Na een uur komen we aan in Oppdal. Wij volgen de E6 verder naar Dombås. Iets ten zuiden van Oppdal zien we een bordje waar op staat: Måggålaupet. Wij willen wel eens weten wat een Måggålaupet eigenlijk is. En dus volgen we het bordje. We hoeven niet ver te rijden, we vinden al snel een parkeerplaats. Een houten bordje wijst ons verder via een wandelpad. Ook staat er een groot bord met waarschuwingen in 4 talen dat betreden op eigen risico is en dat we moeten uitkijken. Wij vermoeden nu dat het weer een waterval is aangezien we naar de rivier toe lopen. Onderweg komen we een ruim assortiment aan paddenstoelen tegen, die echter meestal beschadigt zijn. Als we nog iets verder lopen horen we het water, maar we zien het niet. We zien rotsen waar we voorzichtig overheen lopen. Dan zien we waar het water gebleven is. Het stroomt met brute kracht door een circa 10 meter lager gelegen kloof door de rotsen. En dat gaat met veel geweld aangezien het ook nog een paar bochten moeten maken tussen de rotsen door. Nu snappen we ook de waarschuwingsborden, want er staan nergens hekjes. Dat kan trouwens ook niet omdat de rotsen erg grillig zijn. We proberen zo goed en kwaad als het gaat dit natuurgeweld op de foto te krijgen. Op de terugweg zien we weer andere paddenstoelen verscholen in kiertjes en gaatjes.

We zijn nog niet veel verder gereden of we komen alweer een bordje tegen. Op dit bordje staat Vårstiggen. Ook hier hebben we geen enkel idee wat het inhoud maar besluiten deze keer toch maar door te rijden. Tot we na een paar kilometer het bordje weer tegenkomen. Nu kunnen we onze nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en gaan kijken wat dit inhoudt. We parkeren op een parkeerplaats langs de weg en moeten onder de weg doorlopen, zodat we niet naar de rivier lopen. Het heeft dus niets met water te maken. We komen er al snel achter als we het bord lezen dat iets verderop staat. We staan nu aan begin van de oude koningsroute. Dit is een pad dat vroeger gebruikt werd als de route naar Trondheim. Dit pad was vroeger zo smal dat zelfs ruiters elkaar bijna niet konden passeren. In 1704 was de weg breed genoeg voor een paard met wagen. De koning zou in dat jaar hier gepasseerd zijn. Nog later is de weg zo breed gemaakt dat er een koets kon passeren. De oude route geeft een mooi uitzicht op het dal, zo verteld het bord ons. Wij maken echter alleen foto's van het begin van het pad.

We hebben besloten in Dombås naar een camping te zoeken. Hiervoor moeten we nog 50 kilometer naar het zuiden rijden. We passeren onderweg het nationale park: Dovrefjell. Dit is een hoogvlakte met verscheidene planten en diersoorten. De hoogvlakte is erg mooi. Hij toont erg verlaten maar als we stoppen bij een parkeerplaats zien we in het watertje vogels zwemmen. De weg daalt al snel weer het dal in waar we uitkomen in Dombås. Hier tanken we en fotograferen we de kerk, die er van buiten al mooi uit ziet. Vlakbij vinden we een camping die cabins heeft. Bij de receptie raken we even in verwarring. De deur is dicht maar er hangt een briefje met een telefoonnummer en Noorse tekst. We hebben onze telefoon al opgehaald als een woord in de tekst het vermoeden geeft dat er ook een deurbel moet zijn. En inderdaad is deze aanwezig. We bellen en al snel doet een vrouw de deur voor ons open. We hebben geluk want er is nog 1 cabin vrij, nummer 1. De cabins liggen hier in een halve cirkel. Wij hebben de meest uiterste aan de linkerkant van deze cirkel. Naast onze cabin ontdekken we grote paddenstoelen in het gras, die wij bijna hadden platgereden met de auto. 's avonds reserveren we alvast de boot van zondag vanuit Oslo. Daarna is het voor vandaag wel genoeg geweest.


Foto 1: De watervallen van Formofoss

Foto 2: De velden op weg naar Trondheim

Foto 3: De kathedraal van Trondheim

Foto 4: De Måggålaupet

Foto 5: De hoogvlaktes van Dovrefjell

dag 12 « » dag 14