dag 9 « Dag 10 (Maandag) - van Leknes naar Fauske » dag 11

Route: Leknes -> Ballstad -> Nusfjord -> Moskenes -> Leknes -> Svolvær -> Skrova -> Skrova -> Skutvika -> Fauske

Het is vandaag vroeg als we opstaan. We willen dan ook een beetje op tijd vertrekken. We hebben uitgevonden dat er om twee uur een boot van Moskenes naar Bodø gaat. De overtocht zelf duurt drieënhalve uur. We willen zeker een uur eerder aanwezig zijn om de boot niet te missen. Ook willen we nog twee plaatjes bekijken op de Lofoten. Als we vertrekken is het nog voor tien uur. Bij Leknes tanken we de auto vol en volgen de E10 tot de afslag naar Ballstad. Ballstad is een vissersdorp aan het einde van een kleine weg. Na een paar kilometer komen we een kerk tegen langs de weg. Als we stoppen en naar de kerk toelopen zien we dat een man op het trapje van de kerk zit te wachten. Ook zien we verfbussen staan zodat we vermoeden dat deze man de kerk gaat schilderen. We weten alleen niet waarop deze man wacht. We komen het al snel te weten als er een vrachtwagentje met een kraan erop aan komt rijden. Daar wacht deze schilder dus op. Wij maken echter gewoon onze foto's van de kerk die helaas gesloten is. Daarna rijden we door richting Ballstad. Dit plaatsje heeft zelf weinig om het lijf, al ligt het wel mooi aan het water. Maar dat is bijna bij al de dorpen hier op de Lofoten het geval. Wij rijden echter terug naar de E10 die we verder volgen.

Ook nu is het weer frustrerend mooi overal. We komen zelfs stukjes strand tegen al is het strand meestal bezaaid met wieren. Op een van deze stranden lopen zelfs schapen. Die zijn gelukkiger geprijsd dan onze schapen in Nederland die altijd alleen maar gras zien. Even verderop zien we de afslag richting Nusfjord, nog een vissersdorp. Dit dorp staat echter bekend als het mooiste dorp van de Lofoten. De weg naar Nusfjord is een smalle weg met water aan de ene kant en rots aan de andere kant. Als we om de laatste bocht rijden zien we het dorp liggen. Dit dorp is bijna geheel op palen op de rotsen gebouwd. Er is gedacht aan de toeristen want er is een parkeerplaats gemaakt net boven het dorp. Het dorp zelf ziet er, in ieder geval van afstand, erg leuk uit. We parkeren de auto en willen het dorp gaan verkennen. We moeten echter entree betalen om het dorp in te mogen. We vinden het een beetje belachelijk worden dat ze overal maar geld voor vragen. Aan de andere kant kunnen we nu wel een aantal gerestaureerde gebouwen zien, waaronder een boothuis, een zagerij, een smederij, een rookhuis en een levertraanfabriekje. Als eerste komen we het boothuis tegen. Deze is zowel aan de buitenkant als ook aan de binnenkant in originele staat gebracht. We zien de oude netten, touwen en gereedschappen die werden gebruikt. We kunnen door dit boothuis heen lopen naar een tweede boothuis waar de kleinere roeiboten in bewaard werden. In de drukke tijd werden ook deze boten ingezet. Naast het boothuis vinden we de zagerij. Hier staat een lange zaagtafel met een cirkelzaak van 1 meter in diameter. We lopen nu richting de steigers waar naast de aangemeerde boten ook nog huizen langs liggen. Onderweg komen we langs de smederij en verderop een klein hokje dat werd en wordt gebruikt om vis te roken. Als we de steiger oplopen komen we mensen met koffers tegen. Blijkbaar kun je hier overnachten aan het water. We kunnen ons wel voorstellen hoe het geweest moet zijn in vroegere tijden als we hier zo op de steiger staan. Als we op de steiger langs de huizen lopen komen we aan onze rechterkant de levertraanfabriek tegen. Ook hier kunnen we binnen kijken hoe het eruit moet hebben gezien. Tevens is er een film te zien die echter net afgelopen is. Wij proeven alleen de sfeer en gaan weer verder. We moeten natuurlijk ook nog even de rots beklimmen aan het einde van de steiger. Bovenop deze rots staan de rekken waar de vis word gedroogd. Ook staat er een oude verroeste handkraan. En als bonus kunnen we ook nog enkele mooie foto maken vanuit dit uitzichtpunt. Wij lopen terug over de steiger en komen nog een oude landswinkel tegen. Waar naast de oude inrichting ook nog nieuwe spullen te koop zijn. Wij vinden echter niets van onze gading zodat we weer op weg naar de auto gaan.

We rijden verder richting Moskenes waar vandaan onze boot vertrekt. We rijden al snel achter een bus, die echter flink de gang erin heeft. De weg naar Moskenes is smal en bochtig. Af en toe rijden we over een aantal hoge, smalle bruggen waarvan een aantal zelfs met stoplichten wordt geregeld. Ook levert dit mooie uitzichten op en wederom enkele mooie plaatjes van de Lofoten. Wij denken echter meer aan de boot die we op tijd willen halen. Wij zijn inderdaad ruim op tijd in Moskenes. Er zijn echter nog meer mensen die op tijd zijn. En bij elkaar zijn dit zoveel auto's dat alle parkeerstroken vol zijn. Nadat we een medewerker van dit hele gebeuren hebben gevraagd komen we erachter dat de boot met al deze auto's al vol zit. En de volgende gaat pas om negen uur 's avonds. Dat is dus stevig balen. We besluiten gelijk om te keren naar Svolvær waar ook een boot oversteekt. Deze gaat naar Skutvika wat ons dus opzadelt met behoorlijk wat extra kilometers. We rekenen uit dat we met de terugreis als snel zo'n 300 kilometer extra zullen moeten rijden. Maargoed, het is niet anders. Nu moeten we eerst zien dat we binnen anderhalf uur in Svolvær belanden om op tijd te zijn voor die boot. We komen weer langs alle bekende plaatsen die er toch weer anders uitzien. Ook hier rijden we weer achter een bus die we bijna niet kunnen bijhouden. Onderweg moeten we ook nog stoppen voor een kudde overstekende geiten. Het is tegen half drie als we aankomen bij de boot die we net aan zien komen varen. Deze keer kunnen we wel mee de boot op. Deze tocht duurt ook twee uren zodat we na het inrijden van onze auto gelijk naar boven naar het dek gaan om foto's te maken. We claimen twee stoelen en wachten af. Als de boot vertrekt kunnen we enkele mooie foto's maken. Het is echter ook best wel koud met die wind op het dek. We willen echter de wind nog even trotseren omdat de boot al eerste stopt bij een van de kleine eilandjes voor de kust van de Lofoten. Het betreffende eilandje heet Skrova en omvat een vuurtoren en enkele huizen. Maar toch is er een auto die van de boot af moet. Als we aan komen varen bij het eiland zien we dat het inderdaad zo'n typisch vissersdorpje is. Je zou er maar wonen. Je kunt er echter ook overnachten, want bij de aanlegplaats is ook gelijk een cafe met overnachtingsmogelijkheden. Voor de verdwaalde reiziger zullen we maar zeggen. Al snel is de auto van de boot af en vaart te boot weer van het eiland weg. We zijn net de vuurtoren voorbij als de boot ineens omdraait en de kapitein omroept dat we weer terugkeren naar het eiland Skrova. Er blijken enkele passagiers te zijn die ook nog van de boot af moeten. En daar draait de boot voor om? We besluiten maar eens te kijken wie dat dan wel zijn. De boot legt niet eens echt aan. De twee heren (zo zien we later) moeten maar op de kant springen. Daarna gaan we toch echt op weg naar Skutvika, zij het met enige vertraging. De boot heeft flink de sokken erin maar toch is het half zeven als we aankomen. We hebben inmiddels aan boord wel een soort broodje met ei en een hamburger veroverd.

We besluiten nog een stukje te rijden om wat kilometers schade in te halen. Er is een camping in de buurt van Fauske waar we telefonisch een cabin hebben gereserveerd. We stoppen nog wel even bij een supermarkt om iets te eten te regelen. Daarna gaan we ondanks de af en toe mooie uitzichten regelrecht naar Fauske. We rijden op de E6 zodat het allemaal bekend voor zou moeten komen. Blijkbaar hebben we de vorige keer niet helemaal goed opgelet want we herkennen weinig. Om 9 uur arriveren we bij de camping. Een oud vrouwtje dat half duits spreekt help ons. Wij krijgen een sleutel en moeten maar uitzoeken waar onze cabin ligt. Ze wuift ergens in een richting. Wij besluiten maar te zoeken. We vinden de cabin echter snel. De camping is vrij groot met veel cabins tussen de bomen. Op een grasveldje zien we een aantal tenten. Verder staan er verspreid enkele campers en caravans. Ook enkele huisjes zijn bezet. De temperatuur laat het zelf nog toe dat we even buiten zitten. Maar al snel besluiten we dat het tijd is om de dag te eindigen.


Foto 1: Schapen op het strand vlak voor de afslag naar Nusfjord

Foto 2: Het boothuis in Nusfjord

Foto 3: Nusfjord

Foto 4: Eindelijk op weg vanaf Skrova

dag 9 « » dag 11